Love Virus( Completed)

Ch-37

👀Zawgyi👀

ၿခံထဲသို့ ကားေလးတစ္စီးဆိုက္ေရာက္သည္ႏွင့္ ကားထဲမွ ျမဴေရာ မွူးတို့သားအမိႏွစ္ေယာက္ေရာ ဆင္းလာခဲ့သည္။ ျမဴမွာ ကားေပၚကဆင္းဆင္းခ်င္းမွူးကို တြဲေခၚေစၿပီး အထဲသို့ ဝင္ေစသည္။ ျမဴ၏ ဂ႐ုစိုက္ေပးေနမွုေၾကာင့္ မွူးမွာ အားနာမိသလို ၾကည္ႏူးမွုလည္းျဖစ္ေစသည္။ မိမိအခန္းအတြင္းရွိ အိပ္ရာ ဆီသို့ေရာက္သည္အထိ ေခၚလာေပးသည္မွာ နီးကပ္သည့္အေနအထားနဲ႔မို့ မွူး စိတ္လွုပ္ရွားမိသည္မွာ အမွန္။

"သားအတြက္ စားဖို့ အေမ တစ္ခုခုျပင္ဆင္လာခဲ့မယ္ေနာ္" ထို့သို့ေျပာၿပီး မွူးရဲ့အေမလည္း အခန္းထဲမွထြက္သြားသည္။ က်န္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အၾကည့္ဆုံမိလို့။ ျမဴ႕ဘက္ကသာ အရင္အၾကည့္လႊဲမိၿပီး သယ္လာသည့္ အထုတ္ထဲက ပစၥည္းတို့ကို ထုတ္ကာ အလုပ္ရွုပ္ဟန္ ေဆာင္သည္။

"ကိုကို" အသံတိမ္ေလးၾကားေတာ့မွ အိတ္ထဲကတစ္ခုခုကိုထုတ္ေနေသာ လက္တို့ရပ္သြားၿပီး မွူးကိုၾကည့္လာသည္။

"ဘာေျပာမို့လဲ မွူး"
"ကၽြန္ေတာ္ ေက်းဇူးတင္ခ်င္လို့ပါ"
"ဘာလို့လဲ မွူးရဲ့"ေမးလည္းေမး မွူး၏ေဘးတြင္လည္း ဝင္ထိုင္လိုက္သည္။ ေဘးခ်င္းယွဥ္ထိုင္ေနေသာ္လည္း ႏွစ္ေယာက္လုံးက မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္အေနအထား။

"ဘာလို့ဆို ကိုကို မွူးအနားမွာရွိေနေပးလို့ေလ ၿပီးေတာ့ မွူးကိုလည္း ဂ႐ုစိုက္ေပးတာေရာ"
"မဟုတ္တာ မွူးရယ္ ေက်းဇူးတင္ဖို့မလိုပါဘူး ကိုကိုကသာ...မွူးကို ေတာင္းပန္ရမွာ" ေခါင္းေလးေအာက္သို့ငုံ႔သြားရင္း ဆိုေနေသာ ျမဴသည္ အမွန္တကယ္ကို ေနာင္တရေနဟန္။ မွူးက ေခါင္းအသာရမ္းရင္း ျမဴ၏ ပါးႏွစ္ဖတ္ကို အုပ္မိုးကိုင္ကာ ေခါင္းေမာ့ေစသည္။

"ေတာင္းပန္တယ္ဆိုတာ အမွားလုပ္တဲ့လူမွေတာင္းပန္ရမွာ ကိုကိုက မွူးအေပၚ ဘာအမွားမွ မက်ဴးလြန္ထားဘူး" ရည္လဲ့ေသာ မ်က္ဝန္းတို့ကလက္ခနဲ။ ခ်ိဳၿမိန္ေသာအျပဳံးတို့ကပါ အဆစ္ပါေတာ့ ျမဴ ရင္မခုန္ဘဲမေနနိုင္။ ထို့ျပင္ မွူး၏ ခြင့္လႊတ္စကားတို့သည္ မိမိႏွလုံးအိမ္အားေႏြးေထြးေစသည္။