Love Virus( Completed)

Ch-46

👀Zawgyi👀

ကားေလးအတြင္းဝယ္ အသက္ရွုသံမွအပ ဘာအသံမၽွမၾကားရ။ ေရွ႕ခန္းတြင္လည္း အလြန္နီးကပ္ေနသည့္ မ်က္ႏွာႏွစ္ခုက မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ တည္ရွိေနသည္။ တျဖည္းျဖည္း ျပဴးက်ယ္လာသည့္ မ်က္လုံးတို့မွာ မ်က္စိေရွ႕က တိုးလာသည့္ သူအား တအံ့တၾသျဖစ္ေနဟန္။တဖတ္မွ သူမွာလည္း ရီေဝေဝမ်က္ဝန္းတစ္စုံျဖင့္ ေမာ္ကြန္းအား ျပဳစားေနသလို။

အေနမြန္းၾကပ္သည္ေၾကာင့္ အသက္ရွုသံခပ္က်ယ္က်ယ္နဲ႔အတူ ရင္ခုန္သံေတြလည္း ထပ္တူက်လို့။ သူ၏ ခ်ဥ္းကပ္လာမွုကို ေမာ္ကြန္းမျငင္းဖယ္မိ။ ဝိုင္းစက္ေသာမ်က္ဝန္းတို့ျဖင့္သာ ၾကည့္ေနမိသည္။ အေျခအေနက ႐ုန္းဖယ္ရခတ္ေနဟန္။

တီတီ..တီ
တိတ္ဆိတ္ေနေသာ ပတ္ဝန္းက်င္ကိုၿဖိဳခြဲလိုက္သည့္အသံ။ ႐ုတ္တရတ္မို့ ေမာ္ကြန္းေရာ ထည္ဝါေရာ ထိုအေျခအေနမွ ျပန္႐ုတ္ၿပီး ေခ်ာင္းတဟန္႔ဟန္႔ မ်က္ႏွာတပူပူျဖင့္ ပုံမွန္တိုင္း ျပန္ထိုင္မိၾကသည္။ ဖုန္းအသံမွာ ျပန္႔လႊင့္ေနတာၾကာၿပီ။ ႏွစ္ဦးလုံးကိုင္ဖို့သတိမရေသးဘဲ ပူရွိန္းရွိန္းခံစားခ်က္ကိုသာ အေရးတယူျပဳေနမိသည္။

"အဟမ္း ခင္ဗ်ား ဖုန္းလာေနတယ္" ေမာ္ကြန္း မ်က္စိေရွ႕က လမ္းမကိုသာ အၾကည့္ပို့ရင္း ထည္ဝါ့ကိုေျပာေတာ့မွ ထည္ဝါ သူ႔ဖုန္းကိုသတိရေတာ့သည္။

"မင္း ခါးပတ္ ပတ္ထားဦး" ထည္ဝါဖုန္းကိုင္ခါနီး ဆို​ေတာ့ ေမာ္ကြန္း ထည္ဝါ့ကိုတခ်က္ၾကည့္လိုက္ seat beltကို ျပန္ၾကည့္လိုက္ေတာ့မွ သက္ျပင္းခပ္ဖြဖြခ်မိသည္။ ဒါဆို ခုနက အေျခအေနက သူ ခါးပတ္ပတ္ေပးဖို့ေပါ့။ ေတာ္ေသးတယ္။

"ေအး ေျပာ" ေအးစက္စက္ေလသံျဖင့္ ထူးေတာ့ ေမာ္ကြန္းေတာင္ ခိုးၾကည့္မိသည္အထိပင္။ ထည္ဝါ ဘာျဖစ္သြားသလဲမသိေပမယ့္ မ်က္ႏွာက ခတ္ထန္ေနသလို။

*....*
"အင္း လာခဲ့မယ္ ဒါဘဲမလား" ထိုသို့သာေျပာၿပီး ဖုန္းကို ခ်ပစ္လိုက္ရင္း ေလပူမွုတ္ထုတ္လိုက္သည္။ ေမာ္ကြန္းမွာေတာ့ ခုနအေၾကာင္းေတြးတိုင္း မ်က္ႏွာႀကီးသာ ထူပူလာလို့။

"သြားရေအာင္" ေလသံခပ္တိုးတိုးျဖင့္ဆိုၿပီး ထည္ဝါ ကားကိုသာ ေမာင္းထြက္ေစခဲ့သည္။ တစ္လမ္းလုံးလည္း သူတို့ႏွစ္ဦး တိတ္ဆိတ္တာထက္ကို ပိုေနသည္။ ထည္ဝါမွာေတာ့ ဖုန္းေခၚတဲ့ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ ရိုဏ္းစ်ာန္ကိုသာ အႀကိမ္ႀကိမ္အခါအခါ က်ိန္ဆဲေနမိသည္။