Ch-72 (Ending)

2K 99 12
                                        


👀uni & zaw👀

"ဘာလို့ ဒီအထိခေါ်လာတာလဲ"
လက်ကောက်ဝတ်ကို အတင်းကိုင်ဆွဲလျက် ကလပ်၏ပြင်ပ လူရှင်းသည့်ကားပါကင်နားထိခေါ်လာသော ထည်ဝါ့အား မော်ကွန်း ဒေါသဖြစ်စွာမေးမိသည်။ ထည်ဝါကတော့ ပြုံးဖြီးလျက် ယခုထိ လက်ကောက်ဝတ်ကိုမလွှတ်ပေးသေး။

"ကိုယ့်ချစ်သူကိုချစ်တယ်လို့ မပြောချင်တဲ့မင်းလေးကို ပညာပေးမို့လေ"
ထည်ဝါကစကားအဆုံး မော်ကွန်း၏ခါးလေးကို သိမ်းယူလိုက်သည်။ အခြေအနေက နှစ်ယောက်လုံးခန္ဓာကိုယ်ကပူးကပ်လျက်။ ထို့​ပြင် မျက်နှာနှစ်ခုကလည်းထိလုနီးပါး။ မော်ကွန်းမှာ အလွန်နီးကပ်နေသည်ကြောင့် နှလုံးခုန်သံတို့တောင်ပုံမှန်မဟုတ်ချင်။

"လွှတ်ပေးပါဗျာ"
အားနဲ့မဟုတ်တောင် ထည်ဝါ့ရင်ခွင်ထဲမှ အသာရုန်းရင်း မော်ကွန်းငြင်းနေသေးသည်။ သို့ပေသိ ထည်ဝါကတော့ သူ၏ခါးသိမ်လေးကို တင်းကြပ်စွာ ဖတ်တွယ်ရင်း မျက်နှာကိုပိုနီးကပ်အောင်လုပ်လိုက်သည်ကြောင့် တစ်ယောက်ရဲ့လေဝင်လေထွက်ကိုတစ်ယောက်ရသည်အထိပင်။

"ကိုယ့်ကိုပြော မောင့်ကိုချစ်တယ်လို့"
ထည်ဝါ၏လေငွေ့က မော်ကွန်နှာဖျားလေးဆီ ပွတ်တိုက်သွားသလိုပင်။ ပြင်းရှရှအရက်နံ့က နှာဝမှာလာရောက်ကျီစယ်နေသည်။ သူ၏ ရီဝေဝေအကြည့်တို့က မော်ကွန်းအား ညှို့ငင်နေပြန်ပြီ။ သူပြောခိုင်းသည့်စကားလုံးအစုကိုလည်း မော်ကွန်းပြောရန်ကြိုးစားနေမိ၏။

"ငယ်..." ထပ်မံခေါ်လာတော့ သူ၏ရီဝေဝေအကြည့်တို့ကိုသာစိုက်ကြည့်နေမိသည့်မော်ကွန်းမှာ အသိပင်လွတ်နေသလို။ သူ့မျက်ဝန်းတွေထဲဝင်ကြည့်မိတော့ သူဟာ ငယ့်ကိုသိပ်ချစ်ပါတယ်လို့ ပြောနေလေရဲ့။

"မောင့်ကိုချစ်လား"

"အင်း... ချစ်တယ်.... ငယ် မောင့်ကိုသိပ်ချစ်တယ်"
ထိုစကားစုကို မော်ကွန်း ထည်ဝါ့မျက်ဝန်းကိုသာ ငေးကြည့်ရင်း ခပ်တိုးတိုး ပြောမိခြင်းပင်။ ကြားလိုက်ရသည့်သူမှာတော့ ရင်အစုံအခုန်မြန်သွားပြီး ကျေနပ်ဝမ်းသာမှုများလည်းတန်းစီဝင်ရောက်လာ၏။ ထို့အတူ ချစ်သူအားတင်းတင်းကြပ်ကြပ်ပွေ့ဖတ်ထားမိပါသည်။

Love Virus( Completed)Where stories live. Discover now