Love Virus( Completed)

Ch - 22

👀zawgyi👀

ေရာက္ေနက်ေနရာမို့ ေတြ႕ေနက်အတိုင္း ဝုန္းဝုန္းဒိုင္းဒိုင္းျဖင့္ ဆူညံေန၏။ မင္းထည္ဝါမွာ ဒီေန႔ေတာ့ တစ္ေယာက္တည္း ကလပ္ကိုလာမိသည္။ တေန႔လုံး စိတ္ညစ္စရာေတြနဲ႔သာ ၾကဳံေနရသည္မို့ စိတ္ထြက္ေပါက္ရေအာင္ ေရာက္လာျခင္းသာ။ ကသည့္ေနရာတြင္ ခုန္ေပါက္ကေနၾကေသာ သူမ်ားရွိသလို၊ ေထာင့္ဘက္ဝိုင္းေတြမွာလည္း ေသာက္စားေနတဲ့သူမ်ားရွိသည္။ တခ်ိဳ့ေတြကလည္း လူမျမင္နိုင္သည့္ vipအခန္းအခ်ိဳ့သို့ဝင္သြားၾကေသးသည္။ ဒါဟာ ပိုက္ဆံအမ္းနိုင္သည့္ သူေဌးႀကီးေတြ၏ထုံးစံဟုဆိုရမည္။

ထည္ဝါမွာေတာ့ ထိုအရာေတြကိုမမတ္။ စိတ္ညစ္ေျပသည္အထိ အရက္ေသာက္ရန္သာ လာခဲ့ျခင္းပင္။ ယခုလည္း ဘားေကာင္တာဘက္သြားရန္ ေျခလွမ္းတို့ျပင္မိသည္။

"ထည္ဝါ...သားႀကီး" ႐ုတ္တရတ္ မိမိအားေခၚလိုက္တဲ့အသံေၾကာင့္ မင္းထည္ဝါ ေဘးဘီကိုၾကည့္မိသည္။ ထိုစဥ္ ေထာင့္က ဝိုင္းတစ္ဝိုင္းတြင္ ထိုင္ေနသည့္ လြန္းေစရာ ကိုေတြ႕လိုက္ရသည္ေၾကာင့္ အံ့အားသင့္သြားရ၏။ ထိုေကာင္ တစ္ေယာက္တည္း လာခ်ေနတာလား။

"လြန္း ဘယ္လိုျဖစ္လို့ တစ္ေယာက္တည္းလဲ" သူ႔ေဘးက ခုံတြင္ ဝင္ထိုင္ၿပီး ေမးေတာ့ သူကေခါင္းအသာရမ္းရင္း ​ေျဖလာသည္။

"ငါတစ္ေယာက္တည္း မဟုတ္ပါဘူး ဦးလည္းပါတယ္" ထိုသို့ ေျပာ႐ုံမက မ်က္ႏွာ ဆူပုတ္ပုတ္လုပ္ေနေသာ လြန္းကိုၾကည့္ၿပီး ဘာမ်ားျဖစ္လို့လဲဟု ေတြးမိသည္။

"မင္းရဲ့ဦးက ဘယ္ေရာက္ေနလို့လဲ"
"ဘယ္ေရာက္ရမွာလဲ ဟိုမွာေလ" လြန္းကေျပာရင္း ဘားေကာင္တာဘက္သို့ လက္ညႇိုးထိုးျပေတာ့ ထည္ဝါ ၾကည့္မိသည္။ ေတြ႕ရသည္က ကိုလၽွမ္းဒီပါနဲ႔ စကားေျပာေနသည့္ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္။ ထိုေကာင္ေလးက တျခားသူမဟုတ္ ေမာ္ကြန္းငယ္။

"သူတို့က..."ထည္ဝါ သိခ်င္စိတ္ျဖင့္ စကားအစေဖာ္မိျခင္းပင္။ လြန္းမွာလည္း ထိုႏွစ္ေယာက္အား သဝန္တိုေနသည့္ဟန္ျဖင့္ ၾကည့္ရင္းဆိုလာ၏။

"အဲ့ေကာင္ေလးအေမက ငါ့ကားနဲ႔ မေတာ္တဆ ျဖစ္သြားတာ" လြန္းေျပာမွသိသည္။ ဒါဆို ထိုေကာင္ေလးအေမေဆး႐ုံတက္ရတာ လြန္းေၾကာင့္ေပါ့။