ORMAN YANGINLARI

Değişim

medya: Arel aşkımmmmm

Baranla konuştuktan sonra eve gelmiştim. Hemen odama çıkıp kendimi yatağa attım. Ona aşık olmak hem beni ayakta tutan en büyük şey hem de öldüren. Her zaman sevgiye muhtaç biri oldum. Sevgiyi bazen bir kitapta bazen bir filmde bulmuştum ama hepsi eksikti. Hiçbir zaman beni tamamlamadılar, sadece küçük mutluluklar oldular bana. Uykum gelince kendimi uykuya teslim ettim. Bazen sevgili eniştemle rüyalarımda buluşuyorum. Bana sevgiyle baktığı tek yer rüyalarım.

Sabah yüzüme vuran güneşle uyanmıştım. Yeni bir güne başlamak bazen bir insanın mutluluk kaynağı bazense başka bir insanın laneti olabilirdi. Benim içinse durum nötrdü. Kahvaltı için salona indiğimde ablam malum olan adamla konuşuyordu. Mutfağa geçip sofraya oturup yemeye başlamıştım.

"Baran ve kız kardeşi bu akşam yemeğe gelecekler, tanışmanızı istedik" Kimse bize fikrini sormasın zaten. Aklıma gelen fikirle hemen odama gidip altıma siyah yırtık kotumu üzerime siyah boğazlımı alıp çıkmıştım. Kapıda deri ceketimi giyerken ablama seslendim.

"Ben biraz değişiklik yapıcam. misafirler gelmeden evde olurum."

Ablam beni soru yağmuruna tutmadan kendimi soğuk havaya teslim etmiştim. Kışı götümü dondurmasına rağmen seviyorum. Yüzüme vuran soğuk havayla berbere doğru yürümeye başladım. Saçlarımı boyamaya karar vermiştim. Bazen değişiklikler iyi gelirdi insana. Tanıdık berbere girer girmez Hasan usta gelip sarılmıştı. Babamın bir arkadaşıydı ama beni babamdan daha çok sever, önemserdi.

"Hoş geldin aslanım, eee ne yapıyoruz sana" Bu adamın bana olan samimiyetine bayılıyorum.

"Saçlarımı boyatacaktım Hasan usta" Bana gülümseyerek baktıktan sonra rengi bana sormadan elinde boyayla yanıma gelmişti. "Bu renk sana çok yakışacak evlat"

Bana süpriz olsun istiyordu. Saçlarımı boyarken vakit nasıl geçmişti anlamamıştım. En sonunda her şey bittiğinde bana bir ayna tuttu. Kendimi övmek için söylemiyorum ama o salak Baran nasıl beni beğenmez be. Hasan usta saçımı beyaz kül rengine boyamıştı ve dediği gibi çok yakışmıştı.

"Baya iyi oldun aslan parçası"

"Sen var ya bir tanesin usta" Parayı ödeyip çıkmıştım berberden. Saat baya geç olmuştu umarım geç kalmamışımdır. Eve doğru hızla yürümeye başlamıştım. Cebimden bir sigara çıkarıp yaktım. Kışın en sevdiğim şeylerden biri de soğuk havada sigara içmekti. Evin önüne geldiğimde kapıda arabayı görünce geç kaldığımı anlamıştım. Hızlıca bahçeye girip kapıyı çalmıştım. Ablam yüzüme sinirli sinirli bakıyordu

"Nerde kaldın sen, hem bu saçını hali ne" Saçlarımı daha sonra fark etmiş daha fazla sinirlenmişti.

"Geldim abla işte çekilirsen evime girecem" Derin bir nefes alarak içeriye girdim birden Baranla bakışlarımız birleşmişti. Onu bu kadar sık görmek kalbim için hiç iyi değildi. Gözlerim yanındaki kıza takılınca onunda dikkatlice bana baktığını gördüm.

"Arel sensin değil mi, saçlarını boyamışsın tanıyamadım" deyip birden boynuma atlayan kız...liseden en yakın arkadaşım Esra. Bende hemen kollarımı ona sarmıştım, özlemiştim şerefsizi. Ablam ve Baran bize şaşkınca bakıyorlardı. Daha sonra Esra yüzüme baktıktan sonra gözleri şokla büyümüştü. Birden kolumdan tutup beni üst kata sürüklemişti.

"Odan hangisi acil" Soldaki ilk odayı gösterince hemen içeri girmiştik. Hala şokla bana bakıyordu.

"O deli gibi aşık olduğun Baran benim abim olan Baran mı lan" Bunu yeni anlıyordum bende ablam onun kız kardeşiyle geleceğini söylemişti. Tekrar bana sarılınca ürkmüştüm.

"Şu an çok mutluyum be, demek benim kalas abim ha" Ben hala şoktayken beni yatağa oturtmuş, kendisi ayakta tepiniyordu. Sanırım bir nevi sevinç gösterisiydi bu yaptığı.

"Ama abim ablanla evlenecek, buna izin veremem. Zaten hiç sevmedim onu fazla yalaka gibi bro kusura bakma" Bu kız benim ruh ikizim resmen. Tüm lise hayatım boyunca beni homofobiklerden korumaya and etmişti resmen.

"Evlenecekler ve bizde izlemekten başka hiçbir şey yapamayacağız"

Ablam aşağıdan bana seslenince hemen odadan çıkıp aşağıya inmiştik. Baran bana kötü kötü bakıyordu. Hep beraber sofraya geçmiştik.

"Siz nereden arkadaşsınız Arel" Meraklı ablam hemen beni sorgulamaya başlamıştı.

"Liseden arkadaşım abla" Hala merak ediyor gibiydi.

"Yani sadece arkadaş mısınız samimi gibiydiniz" İşte Esranın en nefret ettiği konuşma tarzı.

"Zaten sizin o dar kafanızdaki tüm düşünceler bu yönde değil mi, bir erkek ve kız sarılıyorsa sevgililerdir kesin gibi" Bu kız benim idolüm. Ablam sevmemişti onu bakışlarından belliydi.

"Anlamadım güzelim"

"Diyorum ki sizin dar kafalarınız sadece sevgili olduklarına basıyor. Oysa iki erkek sarılınca kesin arkadaşlardır, onların sevgili olma ihtimalleri yok mu peki" Bunu söyler söylemez bakışlarım Baranla buluşmuştu, kasılan bedeninden rahatsız olduğunu anlamış ve kafamı eğmiştim.

Ve sevgili arkadaşım kalp krizi geçirmem için son noktayı koymuştu.

"Mesela abim ve Arel sarılıyorsa sadece arkadaş oldukları anlamına mı gelir"

Ablam sinirlenmişti çünkü kendisi benden şüphe duyuyordu ve homofobiğin tekiydi. Birden sofradan kalkmış ve mutfaktan çıkmıştı.

"Bir daha konuşurken o diline hakim ol" Baran da kardeşine kızdıktan sonra sevgili eşinin peşinden gitmişti.

"Cidden benim kalas abim olmak zorunda mıydı Arel" demesiyle ikimizde kahkaha atmaya başlamıştık....