|Benim Babam|Bölüm:7"Seni seviyorum dicektim"

205 8 6
                                        

"Gitmiyceksin ama öyle değil mi?" Ona baktım. Korku vardı gözlerinde. Ya da ben fazla abartıyorum.

"Eğer gidersem benim çocukluğum yok olur." Daha fazla dayanma gücüm kalmamıştı. Göz yaşlarımı tutamıycak durumdaydım. Can'a sırtımı döndüm. Gözlerimden bir damla yaş düşünce yukarı çevirdim bakışlarımı. Ağlamamalıyım. Güçlü olmak zorundayım. Kimse ağladığımı bilmemeli.

"Neden bana bakmıyorsun?"

"Ağladığımı görmeni istemiyorum. Beni zayıf görmeni istemiyorum."

"Sen gördüğüm en güçlü insansın. Ağlamak seni zayıf yapmaz." Burnumu çektim.

"Güçlü falan değilim. Korkağın tekiyim." Ona baktım. Başımdan tutup göğsüne yasladı ve saçlarımı okşadı.

"Gel biraz oturalım." Beni çekiştirip banka oturttu.

"Ben daha güçlü olmalıyım. Kimse yanıma yaklaşmamalı."

"Sakin ol güzelim. Her şeyin doğrusunu biliyorsun sen. Düşün. İyiyce düşün."

"Soğuk oldu gidelim mi?" Elimle kollarımı ovuşturdum. Ceketi çıkarıp bana sardı ve sarıldı. Başımı göğsüne koyup gözlerimi kapattım.

"Maya ben sana bir şey söylemek istiyorum."

"Şu an sadece uyumak istiyorum. Sonra söylesen olur mu?" Başımı yukarı doğru kaldırıp ona baktım. Başını sallayıp alnımdan öptü. Sadece saçlarımı okşuyordu.

Telefon zil sesiyle gözlerimi yavaşça açtım. Nerde olduğumu anlamaya çalışırken kafamı kaldırdım. Parkta mı uyumuşuz? Of başım çok kötü ya. Gözlerimi kapatıp açtım.

"Can Can uyan hadi." Kolundan tutup sarstım.

"Efendim." Gözlerini açtı.

"Kalk hadi kalk burda uyumuşuz." Esnediğinde ben de esnedim.(yazarken esnemek 10/10)

"Cemre öldürücek beni ya." Ayağa kalktım.

"Maya benim sana bir şey söylemem lazım."

"Can sonra konuşsak olur mu? Okula geç kaldık." Yürümeye başladım.

"Seni seviyorum dicektim." Olduğum yerde durdum. Yavaş hareketlerle arkamı döndüm. Bir şey söylemedim. Bunun bir gün olucağını biliyordum. Ama şu an da beklediğim söylenemezdi. Telefonum çalınca bir şey söylemeden hızlıca eve gittim. Ayakkabılarımı çıkarıp içeri geçtim.

"Nerdesin ya sen? Başına bir şey geldi sandım." Sarılınca gülümsedim karşılık verdim.

"Can'la parkta sabahladık."

"Ne?" Bağırınca kulağımı kapattım.

"Bağırmasana kızım. Hadi geç kaldık ya." Odama gidip pantolonumu ve mavi gömleğimi giydim. Gömleğin bir kısmını pantolonun içine sıkıştırdım.

|Benim Babam|Bağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin