PİCASSO 🍁/TEXTİNG

4.2

Bu aralar çok hızlıyım fark ettiniz mi 😅 Havanın bu kadar güzel olup ama yasakların bilmem kaç tl cezayla süslendiği bu günlerde sırf moralim bozulmasın diye perde açmayan ben size bölüm yazdım. Tabi her yazdığıma üzülmesem benim için daha iyi olacak ama buda benim nazar boncuğum olsun. Şimdi siz güzel güzel okuyun bölümü ben kaçtım kocaman öpüldünüz kendinize iyi bakın 🥰

Gift : O kadar güzel gülme yavrum kalp var bizde 
*****
Salı 13:45

"Kes artık bakmayı."

Sesimi duyduğu gibi kafasını bana doğru çevirdi yüzündeki bakış bir kez daha canımı acıttı. Ben hızlı adımlarla ona ilerlerken o sadece eğdiği başıyla beni izledi. Onca yıl geçmişti onca olay yaşayıp , atlatmıştık ama hala ilk gün ki gibi kalbimi sızlatıyordu bakışları. Ben nasıl o gün o çocuk halimle yüreğime düşen bu koru hissettiysem hala da taşıyordum o yangını.

Çime dağılmış eşyalarının ortasında o oturuyodu. Karşısına geçip oturdum. Elimi hızla kalbime vurup konuştum.

"Öl de öleyim, yaşa de yaşayayım ama bunu yapma be ,kaldıramıyorum. Süründürme beni daha fazla dayanmıyor artık burası."

"Bana aşıksın biliyorsun değil mi ?"

"Abicim "

"Ha birde abim oldun ?"

"Senden 3 ay önce doğdum abinim işte."

"Sen öyle diyorsan."

"Atlas oğlum gel ya sen bir şey yap ya ben yapayım. Ben dayanamıyorum artık seni böyle görmeye."

"İyiyim ben."

"Kırgın bakıyorsun oğlum. Eskilere dönmüş gibisin. Hani küçükken seni oyuna almamışlardı ya sen bir köşede oturup onları izledin saatlerce. İşte yine öyle bakıyorsun. Kimsesiz gibisin atlas. Ben varım lan. O gün nasıl geldiysem yine geldim bak elimi tut da kalk toparlan artık."

"Çok mutlu."

Yine çağlara doğru dönmüş onu izliyordu. Yüzünde öyle bir ifade vardı ki çözemedim ne olduğunu sadece izledim. Sonunda bende çağlara doğru döndüm. Alevi ilk kez mi görüyordu yoksa aşkı mı kabarmıştı bilmiyorum ama öyle mutluydu ki onun bu sevinci gözümü kör etti bir an.

"Ona ne şüphe adam mutluluktan çıldırıyor." dedim.

"Çok güzel gülüyor değil mi ?" Yüzünü saran o hayran bakışlarıyla yine onu izliyordu yılmadan usanmadan.

"Ya tamam anlıyorum sevimli çocuk ama bir erkek güzeli de değil ya ."

"Ona bakarken çekinmiyor fark ettin mi."

"Evet."

"Bana öyle bakmıyor."

"Bakmasın zaten." Hak etmiyor.

"Erdem. Çağlar artık bana bakamıyor."

"Neden. Kavga mı ettiniz ? Yani kaç gündür baya iyi görüyordum aranızı. Ne oldu bir şey mi yaşandı aranızda."

"Bana gülümsedi.Çağlar bana kocaman gülümsedi."

Anlatmak istiyordu.Gözlerinde çırpınışlarının izlerini görebiliyordum. Ama direnmeye çalışıyordu acı bile olsa çağlardan geldiği için paylaşmak istemiyordu. Onun olduğu tek bir şeyi dahi paylaşmak onu kahrediyordu biliyordum. Ama böyle de ben tükeniyordum. Bir iki derin nefes verip yüzünü sıvazladı. Bakışlarını her defasında dönüp dolaşıp geldiği yere çevirdi. Yine çağları izlemeye başladı. Canı yanıyordu. Canı hiç tahmin etmediğim kadar çok yanıyordu. Ve ben o kadar çaresizdim ki içim ezildi.