PİCASSO 🍁/TEXTİNG

0.4

Perşembe 11:58
~~~

Elimden bir saniye bile düşürmediğim telefonumun ekranına baktım. Dün akşamdan beri sayfasını kaçıncıya inceledim bilmiyorum.Yazılanları kaç kere okudum. Resimleri en küçük ayrıntısına kadar kaç kez yakınlaştırıp baktım bilmiyorum.Ekranı kapadım.Ona baktım.

Çardakta oturan çağlar elindeki peçeteyi burnuna tutmayı sürdürürken bir yandan gülümsüyordu.Arkadaşları bile bu haline alışmıştı şerefsizin.Çatılı kaşlarım ellerimde sıktırdığım telefonumla öldürmek istercesine baktığım çağlar bana bir gülümseme atıp tekrar arkadaşlarına döndü.Arada göz göze geliyorduk bana gülümseyip tekrar önüne dönüyordu.

Artık tam son demlerime ulaştım dediğim an yerimde kıpırdanmaya başlamıştım ki üzerime bir çanta fırlatıldı.Alev gözlerindeki alevlerle geldi.Öyle bir bakıyordu ki durduğum yerde yakıyordu ulan.

"Sen..." dedi üzerime doğru sinirle gelirken

"Evet evet dövdüm. Yumruk attım burnuna" gözlerine dahi bakmadan söyleyip çağlara bakmaya devam ettim.Çok mu umursamazdım? Belki.

"Sen ne kadar salak bir insansın böyle ?"

"Neden sürekli aynı boku yiyorsun atlas deliricem"

Hızla bileğine asılıp yanıma kurulmasını sağladığım aleve ekran kilidini açtığım telefonumu göstermeye başladım.

"Ben bu puştu takip ediyormuşum"
"Birde yetmezmiş gibi onunkini de kabul etmişim"
"Ve ayrıca bir şey yapmadım bile"

Ellerini sinirle ellerimden ayırıp burun kemerini sıktı uzun bi süre.Anlamsızca bakmaya devam ettim suratına hani konuşacakmış gibi durduğu için yoksa kalkıp bir kere daha yumruk atmak için kendimi zapt ettiğimden değildi yani.

"Yani bu muydu derdin?"

"Çok aşağılayacığı söylediğin kısmına takılmadan evet diyorum derdim bu nasıl olur böyle bişey aklım almıyor"
Ve lanet olası gerçeği kabullenemesem de her resimde nefesimin kesiliyor oluşuydu. Şimdilik ne ben ne bir başkası bunu bilmese de olur.

"Ciddisin yani?"

"Ciddiyim. Ve niye herkes bunu sorup duruyor"Sanki beni duymuşlar gibi.

"Çünkü eğer ciddiysen seni doktora götürmeyi planlıyorum.Teşhis bunama başlangıcı"

"Ne saçmalıyorsun alev anlamıyorum"

"Diyorum ki bunak , çocuğun bir suçu yok suç senin "

"Beni dinlemiyor musun alev bak anlattım ya sana ..."

"Atlas isteği sen kabul ettin.Ve hatta ona sen istek attın."

"Ne diyorsun sen be"

"Kafana çok vuruyorlar değil mi. Ben biliyordum işte böyle olacağını"

"Sakin sakin ,tek tek anlat"

"Bak birtanem , bu güzel arkadaşımız sana instagramdan yazmış istek atmış beklemiş senden bi dönüt alamayınca geri çekmiş bunları.Ki biz bunları da senden ögrendik sahilde konuştuk dedin bizim yanımıza gelince bana sordun istek mevzusunu bende hayır kabul etmedim dedim.Sende ne yaptın biliyor musun?"

Anlamsız bakışlarımla izlediğim aleve tepki vermedim.Dumura uğramıştım şu an suskundum.

"Takip isteği attın vay puşt aklı sıra benim hesaptan seni kesecek dedin birde yaparken. Birde kalktın bana sordun tamam mı diye sevaptır seviyor çocuk arada dahi olsa görsün dedin.Hiç mi iyilik yapmayalım ,cehenenemi hep biz mi harlıcaz dedin.Hatırlamıyor musun ?"

Çaresizdim.Ne ara böyle birşey yapıp da unutacak kıvama gelmiştim .Kısılı gözlerimle baktım çağlara dikkatle izliyordu bizi.Yavaş yavaş canlanan anılarla güçlü bir kahkaha kaçtı dudaklarımdan.Siktir be . Ben bunu unutacak ne yaşamıştım .Böyle mükemmel bir şey unutulur muydu yazıklar olsun bana.

"Bak gördün mü boşuna vurdun çocuga hiç mi vicdanın sızlamıcak ?" Alev üzgün gözleriyle süslediği suratını buruşturup yaklaştırmaya başladığı suratıma yakın mesafede kalıp heyecanla

"Özür dile hadi" dedi

Dişlerimin arasında ezip dağıttığım dudaklarım sonunda özgürlüklerine kavuştuklarına yine bir kahkaha koyvermişti.

"Asla.Asla ondan özür dilemem."