PİCASSO 🍁/TEXTİNG

0.7

Cuma 11:45

Takıntılarım.Birden fazla olan takıntım.Ve fark ettiğim üzere gün geçtikçe artan takıntılarım vardı.Şuan kendini baya belli eden yemek göstermeme takıntım baş göstermişti. Elimdeki şiş çizim dosyasını sıkıca kavradım diğeri ağır sırt çantamın kayışlarına gitti.Siktir! kaç yıl aradan sonra süt çocuğu gibi gelmiştim okula.İnanamıyordum. Yaptıklarıma ve daha çok yapacaklarıma.

Gevrek gülüşlü alık insan. Çardakta tekti. Siktiğimin her günü kuyruk gibi götünden ayırmadığı arkadaşları bugün yanında değildi.
Benzetmeye dilimin varmadığı şekilde dinelip kaldığım açıklıkta ellerimde eşyalarla çardağa bakıp sağı solu kesmeye başladım. Onca çabam,
onca eziyetim boşa çıkmaya başlayacağını gösterirken sanki alıklığı bana da bulaşmışcasına sadece ona bakıyordum.

Sonunda telefondan kaldırdığı bakışlarıyla beni görmüş olacak ki etrafı taramaya başladı gözleri. Güzel sanatlar fakültesinin çaprazında mimarlık fakültesinin tam arka kısmında sessiz sedasız en fazla 6 araç park edilecek kadar park yeri olan asfaltın bitiminde sadece tek çardak olan etrafı ağaçlarla çevrili o boş alanda mal gibi dikilen bir ben birde kaşlarını çatmış oturan o vardı.Eh pekala kabul ediyorum bir hayli garip bir durumdaydık. Ve dostum. Durumu daha boka batırmamış olmam dışında kısmen durumumuz iyiydi.

"Ne bakıyorsun lan" bağırdı .

İçten küfürlerim gerçekçi öldürme planlarımla çınlayan kulaklarımı dinlemeyip ona doğru yürümeye başladım. Bir amacım vardı ve dayanabilirsem güzel şeyler olacağını biliyordum.Sadece böyle olmamalıydı.10 dk geciken bir alev olmamalıydı. Onun kuyruk takımı burda olmalıydı.Baş başa kalmak hiç bir planımda düşünmediğim bir olasılıktı.

Masadaki bir iki çöpü uzaklaştırıp dosyayı masanın üzerine koydum çantamı kolumdan sıyırıp karşısında derin bir nefes alıp yayıldım.

"Hayırlı bir iş için geldim."

Kısa bir tebessümün süslediği dudaklarını düz tutmaya çalışarak

"Ee aleve beni mi isteyeceksin ?"

"Etmeyeceğim lan. Küfür etmeyeceğim işte."

"Ha yani direk dövmeye kalkışacaksın ?" Alayla kalkan kaşları daha da irite etmişti beni.Daha üzerinde izlerim silinmemişken neydi bu korkusuz cesur pozları bilmiyordum ama pek de ilgilendiğim söylenemezdi.Katlandığım o acı saatler asla boşa gitmemeliydi.Kafamı iki yana hızla sallarken.

" Nerde seninkiler?" Dedim.İçimdeki tüm aptallığıma küfürler saydırırken.Dersi olduğunu biliyordum 1:10 dk kadar boşluğu vardı.Peki ya diğerlerinin? işte tam o anda boka basıyordum.Bilmiyordum. Bakma gereği duymamıştım sanırım.Benim gibi 2 saatlik bir blok dersten sonra arazi oldukları bir cuma günü yaşayabilecekleri hiç aklıma gelmemişti.

"Tek mi kıstıracaksın ?"

Aklına gelen tek şeyin ona dayak atma potansiyelim olduğu için biraz rahatsız hissetsemde.Elimi şiş resim çantasına atıp açtım.Masaya aheste şekilde dizmeye başladığım  3 büyük boy pizza onun önüne özellikle hazırlattığım sıcak sufle (Sormayın. Ögrendim)Ve dev bardaklar ve üzerini açtıgım çantamda gözüken kola şişeleri duruyordu. Paketlere uzanıp ekstraları açarken bana hala alık gibi bakıyordu.

"Bunlar ne lan?"

"Burdalar değil mi ?"

"Evet de.Ne halt karıştıryorsun lan"

Ellerimi iki yana açıp başımı yana eğdim tahmin et dercesine.

"Siktir!" Güçlü bir kahkaha dudaklarını ele aldı. Adam gözlerimin önünde gülerken zevke geldi lan! Öyle çok güldü ki kafamı çevirip odaklanmamaya çalışsamda bakacak yerim kalmamıştı. Ona döndüm. Suratına baktım. İzleri hala taze olan yaralarının diyetine baktım usulca bir masa dolusu yemek.Umarım kalbi geniş bir insandır.Onun yerinde ben olsam sikseniz affetmezdim.