PİCASSO 🍁/TEXTİNG

4.7

Şimdiiii. Gel gelelim beni döveceginiz kısma.  Telefonda yer kalmayınca bölüm atarken tekrar yüklerim diyerek silince mesajlarınızı göremediğim icin hepinizden özür dilerim. Allah beni kahretmesin. Zaman inanın çok hızlı geçiyor ve farkına varamiyorsunuz ne ara bu kadar zamandır yoktum inanın bilmiyorum. Sadece geç kaldığımı ve ileride yine böyle ağır bir döneme gireceğimi bildigim için her fırsatta bölüm yazmaya çalıştım. Ve yaptım her hafta bir bölüm olacak şekilde şubata kadar idare edecek bölüm sayısını tamamlayınca bir geldim ki ne göreyim sizi habersiz bırakarak büyük bir düşüncesizlik yapmışım.Ya badem göz diyerek aramışlar da nasıl "efendim buradayım" dememişim inanamıyorum. Ama bunları telafisini yaptım gerçekten minnoş minnoş bölümler yolda. Umarım beni affeder ve, bu ve diğer bölümleri eskisi gibi sevgiyle kucaklayarak okumaya devam edersiniz seviyorum sizi iyi bakın kendinize öpüldünüz 😘🥰😘

~~~~~

"Bulamadım."
Ekrana ne kadar uzun süre bakarsam bakayım şu salak çocuğun ne demeye böyle mallıklar yaptığını anlayamayacaktım.

Ben benimle konuştuktan sonra biraz olsun düzelir sanmıştım ne bileyim aklında birkaç soru oluşur sonra da gidip güzelce bunu çözer sanıyordum.Hadi ama kim benim kadar aptal ki, karşımda mantıklı davranmasını beklediğim insan çağlardı ve inanın bu onda olmayan şeylerin en başında yer alıyordu. Mantık. İşte çağlarda bu yoktu.

Paşamız her ne bok yemeye arıyorsa atlası arıyordu.Ve onu bulduğunda ona söyleyecek tek bir kelimesi dahi olmadan bunu yapıyordu. Sanırım atlası bulduğunda yüzüne mal gibi bakıp kalması aralarındaki tum sorunları yok edecekmiş gibi bir inanca kapılmıştı.Ya da onu gördüğünde sorunu o an kavrayıp tum kelimelerin ona bir anda gelecegini düşünüyor da olabilir bilmiyorum.Artık çağların neyi niçin yaptığını inanın zerre bilmiyordum.

Dersliğin içinde gezinen yabancı yüzlere bakıp iç geçirdim.Çağların burada olmamasına ilk kez seviniyordum sanırım. Derslikte gezinen yüzleri tanımıştım. Bunlar fakültenin daimi ülkücüleriydi. Çağlar bunlara ayrı bir ayar oluyordu." Kaç yaşında insanlarız bir görüşü düşünceyi benimsesek kalkıp onlara gidemez miyiz de onlar gelip huzur bozuyor" derdi sürekli. Yani burada olsa kesin bir halt yerdi.Ona ne katılıyordum ne de katılmamazlık yapıyordum ama ne gerek vardı konusmaya. Bize bulaşan var mıydı hayır bize laf atan var mıydı hayır o zaman neden konusmam gereksindi. Zaten bu dünya denilen yerin erkekler için olan kısmı vahşi yaşamı aratmayan bir yerken neden birde ben buradayım bana da bulaşın avım ya da avcıyım  demem gereksindi ki. Ama çağlar inatla bunu anlamıyordu. Ve insan bir süre sonra bunu ona anlatmayı bırakıyordu. 

Çocukların konuşmalarına bir süre odaklansamda dikkatimi veremiyordum. Çağları aramak icin telefonu elime aldığımda gördüklerimle donakaldım.Ne kadar şom ağızlı biri olduğumu unutmuştum kapıdan giren yüzle bir kez daha bunu kanıtlamış oldum. Sinirli ve agresif çağlar baktığı ilk yerle herşeyin içine itinayla edeceğini o kadar açık belli ediyordu ki sesimi dahi çıkaramadım.

******

Derin sessizlik.

Siz hiç 15'e yakın erkeğin tam kavganın ortasında ne oluyor lan diyip sesin geldiği yere bakabilmek için kavga etmeyi bıraktığına tanık oldunuz mu ?

Biz tam olarak şu an bunu yapıyorduk. Hepimiz durmuş sesin geldiği yere bakıyorduk.Her şey yavaş bir hızda başlamıştı.Çağların çocukların yanına gidip kavgayı başlatması bizim araya girmemizle olayın büyümesi ardından onların toplanmasıyla sınıfın da olaya dahil olması derken olaylar beklenmedik bir noktaya hızla çekiliyordu.Su an bu kadar kisi olabilirdik ama birazdan buraya adam yıgılacagını adım kadar iyi biliyordum.