PİCASSO 🍁/TEXTİNG

7.4

Öyle hoşşşş 😀
Bir bölüm ki sormayın.
Ağzına vura vura çağlarım da çağlarım demek istiyorum . Sormayın iyi değilim valla .

~~~~
ATLAS

Çardağın içine doluşmuş bir yığın arkadaşıma bir kez daha baktım.Hepsi çılgınlar gibi eğleniyor bir ordan bir burdan boş muhabbet çeviriyordu. Geçtiğimiz bu haftada biz olmasak da hem çağların hem benim arkadaşlarım kaynaşmış hatta kaynaşmanın üstüne çıkmışlardı. Arada gözüm Emre ve erdemin üzerinde kalsa da onları daha müsait bir anda sorguya çekmeyi planlıyordum.

Sabah olanlar kafamın içinde dolanıp dururken takılmamaya ve çağların bunu bilerek yapmadığını düşünmeye çalışıyordum. Hayır yaptığı bu çılgın itirafları ve cesareti sadece gizli bir aşk yaşamak için miydi ?

Sabah evden hazırlanıp birlikte okula geldiğimizde herşey gayet güzeldi. Aklıma bunu hiç getirmemiştim bile .Sonra o an kapıdan geçtikten biraz sonra inip yürüyerek devam edeceğini söyleyip paldır küldür koşarak uzaklaşmıştı. Bizi birlikte görmemeleri için mi yapıyordu bunu ? Hakkını yiyemem kim olsa bu kadar hızlı kabullenemezdi bu durumu nasıl bir anda bunu yapabileceğini düşündüm nasıl yine omuzlarına yük yükledim anlamıyorum. Sürekli beklentiler asıyordum omuzlarına, bıraktım yapmayacağım dedikçe tekrar ediyordum yine .

Daha bir hafta öncesine kadar az ileride yerde peltemi çıkaran adam beni sevdiğini ve aşık olduğunu söyledi biraz şükretmem ve ona yavaş yavaş ilerlemesi için alan açmam gerekiyordu değil mi ? Sonuçta bu kolayca kabullenilecek ve açıklanacak bir durum değildi yıllar öncesinde biseksüel olduğumu kabul etmiştim ama bunu kimseye söylemiş miydim hayır saklamıyordum ama bağırmıyordum da değil mi ben buyum diye niye onun sessizliği beni böyle yetim gibi bıraksındı değil mi . Biraz doyumsuzlaşıp bencilleşmiştim , zaten konu Çağlar olduğunda ne zaman mantıklı ilerliyordum ki .

"Yavrum !"

Sesle eş zamanlı sol lobumda hissettiğim acıdan yediğim tokadın  ve şaşkınlığın üzerine sesin kaynağına hızla döndüğümde bir el beni kendisine çekip öpmeye başladı. Çağların o alışılmış kokusunda gevşerken sesleri duyunca usulca geri çekildim. Çağlar onca kalabalığın içinde gelmiş ,bana dokunmuş, seslenmiş ve öpmüştü .

"Abi bunun rahatsız etmesi gerekmiyor muydu ya ?"

"Harbi lan "

"Ben bi alışamam sanıyordum , ama evladım evlenmiş gibi değişik hissediyorum."

"Oğlum çok normal geldi , öp bakim bida şaşırdığımdan anlamadım mı ki "

Çağlar mertin sözüyle gülüp bir kez daha öpüp kafasını Mert'e çevirdi.

"Oldu mu koçum ? Kayın bakayım biraz biz oturcaz."

Herkes kaosa sürüklenmiş gibi bir o yana bir bu yana çekilip tek kişilik yer açarken Çağlar bi yandan konuşuyor bi yandan beni tutmuş oturtmaya çalışıyordu.

"Niye yer vermiyorsunuz oğlum eniştenize bir o ayakta dikilmiş "

Şerefsizim dünyada bu çocuğun bir eşini daha bulamazlardı. Şu söylediğine bakar mısınız .

"Seni örnek alıyorlardır seviyorum dedikçe vuruyordun ya hani "

"Kıyamam sevgilim üzüldün mü valla bilerek yaptım plandı o plan "

Çağlar konuştukça sırnaşıyor durmuyordu en sonunda bacağımın tekine oturup masaya yaklaşınca herkese bir bir selam verip muhabbeti çevirmeyi başladı. Masadaki kimse ne konuşmasını ne halini ne hareketlerini garipsiyor hatta arada sevgilim diyerek bana döndükçe gülen gözleriyle bakışlarını takip ediyorlardı.Her geçen saniyeyle içimde sıkışan o acının hissiyle gözlerim yaşardı.

Ben biter sanmıştım.

Dayanamaz gelen bakışlara sözlere dayanamaz bırakır sanmıştım.

Başıma gelen her güzel şey gibi bu da canımı çok yakar sanmıştım. Ama Çağlar aksine beni daha kucaklayıp her şeyi daha iyi kabullenip kaçmamak için daha da güçlenip yanıma gelmişti. Bırakmak için değil de hep yanımda durmak içindi bu savaşı ve inanın bunda öyle başırılıydı ki bazen o koca cüsseme rağmen yanında o kadar aciz hissediyordum ki anlatamam.

Okulunun kantini olsun derslikler olsun her yerde o kadar rahattı ki insanlar bu durumun karşısında tepki vermiyor aksine onaylıyordu. Çok nadir sesler duyuyordum. Belli belirsiz yargılayan kızan nefretli sözler bunların bazılarını ülkücüler oluşturuyordu ki buradan bir darbe yemiştim. Beklediğimin aksine sevgi darbesiydi bu. Alperen okulda yanımıza sık sık gelir olmuş kendince güruhuna tepkisini bu şekilde belli etmişti çağlarla aralarında olan o garip ARKADAŞLIKLARINI da onaylamıyordum lakin hadi ama çağlara bunu kim söyleyebilirdi ? Bildiniz hiç kimse. Arada Alperen'i sıkıştırıp uyarsamda rahatsızsan çağlara konuş diyerek beni bir yerine dahi takmadan gidiyordu.

Birde alev vardı ailevi konuları yüzünden uzun bir süre benden ve her şeyden o kadar uzaklaşmıştı ki varlığından şüphe eder olmuştum. Anladığım kadarıyla her şeyi yerli yerine oturtmuş öyle gelmişti benim alev perim. Tek sorun erdem kalmış olsa da onun için henüz çok erkendi ne kadar yardımcı olmak istesemde de bu durum beni aşıyordu bende konuyu çağlara bırakmaya karar vermişdim haliyle.

"Kahve ?"

"Geliyorum "