PİCASSO 🍁/TEXTİNG

6.8

Bu bölümlerin ramazana denk gelmiş olması... Tanrım günah yazıyor musun ?
İnşallah diğerlerinin yanına pek bir şey eklenmemiştir. Oruç tutmadığınız günler okuyun birde böyle günaha girmek istemiyorum fjjfjd neyse bunlar acayip sevimli oldular bayılıyorum, şu hayatta bir çağlarınız olsun gerisi boş be abi gerçekten yollayın ordan bir tane çağlar bana da.Yoksa kıskançlıktan ölücem 🥲

~~~~
ÇAĞLAR

Sessizlik.

Beynimin içini kemiren onca düşünceye rağmen sessizce olduğum yerde duruyordum. Ellerimin içinde tuttuğum atlasın elini izlemeye, sevmeye o kadar dalmıştım ki konuşmak için çabalamadım bile. Burdan bakınca benim elimden farkı yok gibiydi. Damarlı uzun parmakları vardı onun kadar olmasa da benimkiler de öyleydi. Tek fark o eline bir kalem aldığında bir sanat eseri yapabilirken benim bunun yanından dahi geçemiyor olmamdı. Aklıma gelen şeyle elini elime geçirip konuşmaya başladım.

"Ne zamandır çizmiyorsun ?"

"Sen gittiğin gün bıraktım."

"Çok olmuş ."

Tepki vermedi. Zaten atlas şuan hiçbir şeye tepki vermiyordu. Koltukta oturmuştu, bacaklarının arasına da ben oturmuş sohbet ediyorduk. Arada kendimi geri çekip olabildiğince yakınına girmeye çalışıyordum ama tepki alamıyordum. Neredeyse pes edecektim lan. O böyle durdukça korkuyordum. Ya hiçbir şey eskisi gibi olmazsa ? Ya onu kazanmaya çalışırken kaybetmişsem ?

"Ben seni gördüğüm ilk an hissetmiştim biliyor musun. Alevin yanında yürüyordun ama sanki orada değil gibiydin bir an gerçek olamayacak kadar kusursuz olduğunu düşündüm. Korktum senden . Nefret ettim. Sonra alev olunca arada öyle hırslandım ki sana beynim durdu. En iyisi seninle kavga etmekti yok saymaktı. Ama atlas sen yok sayamayacağım kadar vardın lan. Nereye baksam, neyi düşünsem, ne yapsam , kimi istesem sen vardın. Bunu anlamam o kadar uzun sürdü ki ben bile şaşırıyorum kendime. Ben onca zaman aleve bakıyorum sanarken sana bakıyor, seni izliyormuşum."

Nefes aldım. Arkamda kıpırdamadan duruyordu.Sırtımda hissettiğim nefesini biraz dinleyip devam ettim.

"Beni öptüğün o ilk gün bile herşeyin farkındaymışım da nasıl kabul etmemişim anlamıyorum. Kendimi, nasıl unuttuğuma inandırmışım bilmiyorum. Sarhoştum dedim kendi kendime. Hem sen hem ben sarhoştuk dedim. Ama değildim atlas. Senin beni istediğine benim seni istediğime emin olacak kadar ayıktım. Sana izin verdiğimde de biliyordum bunu. Ama kabullenemedim. Kaçtım herşeyden. Sonra ben uzaklaştıkça sen geldin. Durmadın. Kaçmadım. Yılmadın."

Olduğum yerde ters dönüp suratına baktım. Kasılan suratından zerre bir şey okunmuyordu. Biraz ilerleyip omuzlarından tutunarak kucağına doğru çıkıp oturdum. Siktir , bunun bu kadar iyi hissettirmemesi gerekiyordu.

"Kapımda sabahladığın günleri biliyorum. Yalan söyleyemeyeceğim gururum okşandı. Bana verdiğin tavizlerin. Of... en bittiğim şeyler. Benim için girdiğin kavgalar canımı yaksa da kızamıyorum bana değer verdiğini görmek beni mutlu ediyor. Senin yanında kaldığım o bir kaç gün var ya benim mutluluktan delirmeme sebepti atlas. Seninle bir aile olduğumu hissettim. "

Gözümün içine bakıyordu ama konuşmuyordu.Daha ne söylemem gerekiyordu konuşması için.

"Atlas artık bana sarıldıktan sonra doruya suç atmana gerek kalmadı. Lan dilini mi yuttun niye konuşmuyorsun !"