HYEORAEK

Part 29: Explosion Train

----

Napatitig ako ng ilang segundo sa sanggol na nasa tabi ko bago nagsimula ng tumayo at walang ingay na tinungo ang pinto. Ngunit natigil ako sa paglalakad ng marinig ko ang mahinang paghilik ng isa sa kasama ko sa kwarto.

I hold the doorknob and before I opened it I took my last deemed on them. Nakapatay na ngayon ang ilaw ng kwarto dahil kasalukuyan ng natutulog ang mga kasama ko. I checked Timothy condition again. Nilagay ko sa magkabila niya ang dalawang unan para kung sakaling mang kumilos siya ay hindi siya mahuhulog sa kama.

It's quite inside and outside of the house. Madilim na rin sa labas ng bahay, It's already ten o'clock on the evening at hinintay ko talagang tumahimik ang paligid at makatulog silang lahat para maisagawa ang plano ko.

I'm not against on Hugo plan anymore. After what happened to him in this morning I suddenly feel... guilty. It's not my intention to hurt him and argue him anymore but what can I do? I just really want some assurance on the safety of my brother.

And now I'm planning to go back to the convent to check it out. Kanina pa talaga ako kating-kati na balikan ang kombento na pinanggalingan namin para tignan kung nakabalik na ang kapatid ko at ang iba pa.

It's not that bad right? I just want to find out if my brother had already returned. Baka nasa labas na pala sila ng kombento at panay ang katok sa pinto upang tawagin kami para papasukin sila. Like who knows?

I'm starting to be paranoid and what if's continues to messed up my head. I'm so d*mn worried to them, paano na lang kung may nangyari na sa kanila dahil sa hindi namin agad pagtugon sa kanila?! What if...

"Sh*t! Please stop.." I begged myself. I breathed hard to control myself. Now pull yourself together, Alice. This will be one big of a hell.

Nang mapahinahon ko na ang sarili ko ay sinimulan ko nang buksan ang pinto, napapikit pa ako nang marinig ko ang mahinang paglangitngit ng pinto pagkabukas ko. Agad ko itong sinara nang tuluyan na akong nakalabas sa kwarto.

Napakapa ako sa paligid nang madilim na sala ang bumugad sa 'kin. Pero kahit papaano ay naaninag ko pa rin ang pinto dahil ito lang ang may mas matingkad na kulay puti. I started to walk without making any noise from my shoes.

Nang sa wakas ay narating ko na ang pinto at pipihitin na sana ang seradura pabukas ng matigilan ako nang biglang bumukas ang ilaw at kasabay ng pagkarinig ko nang pagbukas ng pintuan. Sh*t! I'm doomed.

"Saan ka pupunta?" tanong ng isang baritonong boses.

"Misis?" tawag naman sa 'kin ng pamilyar na tao.

I closed my eyes tightly and grip the doorknob but released it immediately.

Napapihit ako ng ulo sa dalawang tao na ramdam kong inaabangan lang ang susunod kong mga galaw. Naabutan kong nakaupo lang pala sa sofa si Hugo na nasa harap lang ng pinto at naka-krus ang mga braso saka nakapang dekwatro habang mataman na nakatingin sa 'kin.

Napalingon naman ako kay Ali na nagpupunas ng buhok ng basang buhok nito at halatang bagong ligo dahil iba na ang suot nito sa damit nito kanina. He's wearing a white t-shirt right now with a black jacket and paired it with a wide leg dark pants. Bakit gising pa rin sila?