HYEORAEK

Part 62: Trap in Betrayal

----

Alice POV.

"This is getting too long," I heard Ali mumbled beside me as we we both shot down the three men who turned up on our way. Tuluyan na nga kaming walong naghiwalay pagkatapos namin marinig ang isang tunog ng sirena sa kung saan. There's still no traces of vaccine and maybe Thea is right. Mukhang pinaglalaruan lang nila kami dahil halos isang oras na ang paghahanap namin sa kampo nila.

"I know," I implied too and messed up my hair when a two door on our side is what we've only found at the middle of the hallway. This is still looks like a laboratory, which maybe full of chemicals and medicines inside on each room. I wonder what's their plan of the vaccine that they've stole on us.

"I'll go on left," Ali said as we continued walking near at the two door. Tumango ako sa kanya bago ko itutok ulit ang baril ko sa harap. Maliban sa tatlong nakasalubong namin kanina ay wala nang sumulpot pa bukod doon. I wished no ones show up again since I already feel the numbness of my hand that griply hold my gun. Naging tahimik ulit ang paligid namin dahilan para sabay kaming mapatingin ni Ali sa isa't-isa at makita ang mga daliri niyang nagbilang hanggang tatlo.

After he reached on three we both open the door by kicking on it and firmly pointed my pistol at it. Nang makitang walang tao ay sinilip ko muna ang kasama ko at nang makitang wala rin siyang nadatnan katulad ko ay saka ako nagsimulang maglakad papasok sa loob. I scanned my eyes around of the room containing equipment that directly serves research laboratories. I was about to go to outside after finding there was still no vaccine on it when there was one item that caught my attention.

Nasa kaliwa ko ang baril ko nang lapitan at pulutin ko ang maliit na botelya sa sahig na mukhang nahulog. The yellow tablet inside of it crushed into pieces around the floor. Nagsalubong ang mga kilay ko nang mabasa ko ang nakasulat nito at nang maalala ang gamit ng drogang hawak ko.

"Something's wrong?" Napatalon ako sa gulat nang makita kong nasa tabi ko na pala ang isang persona ni Ali na nakatutok na rin sa botelyang hawak ko. I quickly shook my head and put the bottle inside of my pocket.

"Nothing," I answered after I faced him. Tumagal ang mata niya sa akin bago siya tumango at maunang lumabas ng silid. Napahawak ako sa bulsa ko kung saan ko nilagay ang maliit na bottle at kinagat ang pang-ibabang labi. Why the hell this intruders have this kind of drug? This drug is already banned and lost it's dame a long time ago but why do they have it this time? Anong plano na naman ba ang binabalak nila?

Natauhan ako nang marinig ang malakas na putukan sa labas at naalalang nasa labas na pala ang kasama ko. I immediately run outside and pointed my gun on our enemies whose running toward us. Meron pang nagtatakbo papunta sa amin na may hawak na kutsilyo at nagsisigaw pa. This people are creepy and cruel. Pansamantala kong nakalimutan ang natagpuan ko nang mas dumami ang umaatake sa amin. Ang kaninang tatlo ay naging lima na hanggang sa dumami kaya nagpasya kaming magtago muna sa likod ng pader na nasa gilid.

"F*ck!" Ali cursed hard beside me. Napatingin ako sa kanya at nalamang ubos na pala ang bala niya at isang kutsilyo at bomba na lang ang naiwan sa kanya. I tightened my grip on my gun and shoot down the man who quickly run on us. Natamaan ko ito sa tuhod at pinuntirya naman ang kamay niya nang tuluyan na siyang matumba. I shoot his gun again that made it flew away from him. "Hide here. I'll throw a bomb on them," biglang sabi ni Ali sa tabi ko kaya mabilis akong lumapit sa kanya bago niya itapon ang bombang natitira sa kanya.