Chance Again (Again Series #3)

Kabanata 20

What happened is like a scene from a movie, how she ran with me and how we held hands, while she took me away from everything.

Nang mga oras na 'yon hindi ko na naisip kung anong maaaring mangyari pagkatapos niyon. All that I know is that I was happy to be with her. Wala man akong ideya kung saan niya ako dadalhin.

Humigpit ang yakap ko sa beywang niya habang unti-unting bumibilis ang pag-andar ng motor niya.

Pinalis ko ang natuyong luha mula kanina.

I was mesmerized by her pretty face as I looked at the side mirror where her reflection was. Her emotion seems blank, but no fear or regret is showing.

Matagal ang biyahe namin, namalayan ko na lang na nakarating na kami nang ihinto niya 'yon sa tapat ng isang signage kung saan may nakalagay na pangalan.

We're in a river. The narrow way leads to it.

It does make sense. Mapuno na kasi sa parteng ito.

"Dito muna tayo."

Akala ko sa bahay nila niya ako dadalhin. Hindi naman ako nagrereklamo na rito niya ako dinala.

I was just confused.

"Hindi kita dinala sa bahay. It will be easy for them to follow us."

Tumango ako nang maintindihan ang dahilan niya.

"It was much safer here," she assured.

Nilahad niya ang palad para sa akin. Inabot ko agad 'yon matapos nang tipid na ngiti ko sa kaniya.

It's weird to see and realize that we were still wearing our uniforms and costumes. Hindi ako nakapagbihis kanina dahil dumating si Sena. I was still wearing my ballet dress in lavender color and my champagne-colored shoes. Si Cleo naman nakapulang soccer uniform.

I bit my lip.

Hindi ko alam kung saan nanggagaling ang kaba ko, siguro dala ng pananabik at saya.

I've never even imagined that we could be like this, that we could be together as serene as we walk through a path that leads to heaven.

Concrete ang daan papunta roon, pero napapalibutan ng iba't-ibang puno. Hindi rin ganoon kahaba ang lalakarin sa looban dahil sa ilang hakbang ang mga bato na lang ang nakikita ko.

"Lagi ka ba here?" tanong ko.

"Yes..." Inalalayan niya ako na umakyat sa malaking bato.

Namangha ako nang makatungtong doon dahil nakikita ko na ang malinaw na ilog.

On which part of the Earth are we right now? I didn't even know that a place like this existed in our town.

Sinenyasan niya akong maupo at agad naman akong sumunod sa kaniya.

"Do you think Sena will tell my dad to do something about us?" Binuksan ko ang usapan.

Sandaling nagsalubong ang mga kilay ni Cleo, saka siya tumingin sa malayo.

"If she could, she would."

Bumuntonghininga ako at sandaling tumahimik, ganoon na rin siya, kung hindi lang may pumasok sa isip ko.

Ngumuso ako. "You're fluent in English even though..."

"Mahirap ako?" Natawa siya kahit pa tunog backhanded compliment 'yon.

Mas humaba ang nguso ko. I mean, wala ng ibang paraan para itanong 'yon. I didn't mean to offend her. Hindi rin naman siya mukhang na-offend.

"Angkong used to take me to their mansion when I was a kid. Kahit na hindi sila magkasundo ng parents ko, hindi ako pinagkait ni Papa. He hired an English tutor for me. Gusto niyang kapag pumupunta ako roon matuturuan ako ng mga wala sa school ko—ang sabi niya," kaswal niyang kuwinento 'yon. "If he didn't recommend the institution, he won't believe it's effective. So, I became somehow fluent and got used to it. Hindi lang English, tinuturuan din ako ng Chinese languages, gaya ng Mandarin, Wu, Yue o Cantonese."