Chance Again (Again Series #3)

Kabanata 27

Noong araw na 'yon, mahigpit ang yakap namin sa isa't isa, at sa mga bisig niya pakiramdam ko ligtas na ako.

Wala pa ang parents ni Cleo. Ang lola niya lang ang naabutan namin sa bahay at si Closs nang pumanhik kami.

Her grandmother saw my bruises. Gagamutin sana ako nito, pero ang sabi ni Cleo siya na ang gagamot sa akin at magpahinga na lang ito.

We enter her room.

Agad niya akong inupo sa kama. Pumunta siya sandali sa kusina at pagbalik niya may dala na siyang yelo at first aid kit.

Wala siyang imik, nasa mga sugat at pasa ko lang ang atensiyon niya, pero alam kong iniisip niya na kung saan ko nakuha lahat ng 'yon. Nararamdaman kong gusto niyang magtanong, pero iniisip niya ang mararamdaman ko.

It's easy for me to read her now. Little by little, I mastered reading her mind through her facial expressions because she doesn't speak that much.

"I'm sorry. Sobrang burden ko na," sabi ko.

Huminto siya sa pagbabalot ng tela sa yelo na nilagay niya sa pisngi kong namamaga. Kusa kong hinawakan 'yon para hindi siya mahirapan.

"Sorry, Cleo," ulit ko.

"Shh..." Tipid siyang ngumiti sa akin, pero naluluha ang mga mata niya.

I don't want her to cry just because I look pitiful right now.

"I ran away from home. I had a huge fight with my dad and grandma."

"Hindi mo ako sinunod?" Kalmado ang pagtatanong niya na parang bata ang kausap, at sinisiguradong hindi masasaktan sa simpleng tanong na 'yon.

Nagbaba ako ng paningin. "I don't want to go home na, Cleo. I told them I won't go back anymore."

Sandaling huminto ang paningin niya sa mukha ko, pero nagpatuloy pa rin siya paggamot sa akin. Now she's cleaning the scratch that I have on my arms. Galing 'yon kay Grandma.

"Is it fine... that I am here?" tanong ko.

Sa buong buhay ko, ngayon lang ako nakaramdam ng hiya at kapal ng mukha.

"I can go to my friend's house, kung hindi puwede here—"

"Aurora," she shut me up again. "Dito ka lang, pero hindi tayo magtatagal dito."

Natigilan ako. "Tayo?"

Tumango siya habang nassugat ko ang paningin. "May balak akong rentahan na apartment, malapit sa Rotherwoods at campus ko sa college."

Humigpit ang pagkapit ko sa yelo na nakalapat sa pisngi ko. "I thought, malayo ang papasukan mo kasi ibang course ang kukunin mo?"

"Kailangan ko ng back up."

I pouted.

Sa lahat na lang palagi siyang practical.

"Then, saan ka magka-college?" tanong ko ulit.

"DLSU," maikli niyang sinagot. "Business program muna ang kukunin ko."

Natahimik ako.

"Gusto ni Angkong na pag-aralin ako sa college."

Lalo akong natahimik.

"Bakit ganiyan ang reaksiyon mo?" Tipid siyang napangiti sa akin.

Bumuntonghininga ako. "I'm afraid of your grandpa."

She released a soft chuckle. "As long as I don't disappoint him as I did before, lalo na sa mga gusto niyang gawin ko, hindi siya magagalit at hindi ka madadamay. Hindi niya ugaling mandamay ng mga tao sa paligid ng kinagagalitan niya."