Chance Again (Again Series #3)

Kabanata 39

Nang matapos ang ceremony, hinanap ko agad si Cleo. Naging mahirap 'yon dahil sa pagdagsa ng mga estudyante at magulang na lumalabas sa exit.

Unti-unting bumigat ang dibdib ko kasabay ng paghigpit ng kapit ko sa kulay pula na lalagyan ng dimploma.

I couldn't see Cleo.

"Awii!" Hindi nagtagal narinig ko ang boses ni Jonary na tinawag ako. Siguradong kasunod niya na ang mga kaibigan ko at tama nga ako. "Omg! Nabubunggo ka na!"

Hindi ko pinansin ang mga nakabunggo sa akin sa pasilyo ng hilera ng mga upuan para lang hindi malingat ang mga mata ko, dahil baka makaligtaan ko ang pagdaan doon ni Cleo.

"Aurora." Naramdaman ko ang malamig na kamay ni Sena na humatak sa akin paalis doon.

But the only thing I did was to pull my hand from her and go back to my original position.

Hindi na ako pinigilan ng tatlo at minabuting tumayo na lang sa gilid ko. Hindi ko man sila lingunin, mula sa gilid ng mga mata ko nararamdaman ko ang malungkot at naaawa nilang tingin sa akin.

"Ubos na ang tao, Awii. Baka umalis na siya," ani Kesha.

Hindi ako kumibo at hindi pinakita ang kawalan ng pag-asa. Nagmukha akong tanga na pinilit tumayo sa puwesto habang inaasahan ang pagdaan ni Cleo, kahit nasa bente na lang ang nasa venue at wala si Cleo sa mga ito.

Ilang sandali lang, isang babaeng mas maliit sa akin ang lumapit. Malungkot ang mukha nito habang inaabot sa akin ang bungkos ng mga bulaklak na may kulay lila at puting balot.

Mula sa likuran ko, awtomatiko kong naramdaman ang paglapit nina Sena, Jonary, at Kesha sa amin.

"Sa 'yo raw 'to, 'yong babaeng valedictorian ang nagbigay."

Mabilis na bumagsak sa mga bulaklak ang mga mata ko. Nanginginig ang mga kamay kong kinuha 'yon at pinanood ang pagtango sa akin ng babaeng nag-abot niyon maging ang pag-alis nito.

Narinig ko ang bulungan nina Jonary at Kesha. Samantalang, naramdaman ko ang palad ni Sena sa kanang balikat ko.

"Mukhang aalis na siya," ani Sena.

Hindi ako nakasagot dahil abala sa pagtingin sa bulwagan ang mga mata ko. Sa gilid din ng mga mata ko, nakita ko ang paglapit sa amin ng pamilya ko.

Mukhang mag-aaya na silang kumain dahil kasabay rin nila ang mga magulang ng tatlo, kapwa nakangiti at masaya para sa amin. Maliban kay Grandma na nauna akong nilapitan at niyakap.

Tumunog sa pagitan namin ang balot ng bulaklak nang masagi 'yon, doon unti-unting pumasok sa utak ko ang dapat kong ireregalo kay Cleo para sa araw na ito.

"Nagbanyo lang sandali ang daddy mo, tapos pupunta na tayo sa Chantèur," banggit ni Mommy sa paborito nilang kainan sa kabilang bayan. "Let's wait for him."

Umiling ako at agad na kumalas sa pagyakap sa akin si Grandma. Naramdaman ko ang naguguluhang tingin nila sa akin.

"M-may gagawin lang po ako," sabi ko.

Hahabulin pa sana ako ni Mommy, pero maagap siyang napigilan ni Grandma na mukhang may idea na sa kung anong gagawin ko.

Samantalang, halos mabali ang mga paa ko dahil sa panlalambot ng mga tuhod ko dahil sa kaba na hindi na makita si Cleo.

I headed to my dad's car to get my bag and the photo album I made the other day, but when I opened the passenger seat's door and got my bag, a horrific sight made me freeze.

Naghiwalay ang mga labi ni Daddy at ng sekretarya ni Grandma na nasa unahang upuan ng kotse at gulat akong tiningnan.

Tumahip nang mabilis ang dibdib ko at mas lalo akong nanlambot nang rumehistro 'yon sa akin.