Chance Again (Again Series #3)

Kabanata 38

Naglaho ang lahat na parang isang panaginip. Wala na akong Cleo. I had no choice, but to continue my life while watching her go. Isa pa, may pangako kami sa isa't isa.

But if I were to be honest? Sa kalahating porsiyento, hindi ko 'yon pinanghawakan. Time will come, and one of us might outgrow the other.

"Gusto mo bang pumunta ako sa graduation mo, Aurora?"

Gamit ang mga namumugtong mata, nag-angat ako ng paningin kay Grandma. Dumalaw siya sa apartment ko matapos umalis ni Cleo. Even I was surprised by her sudden appearance.

Bigla na lang, naging kakampi ko siya.

I remember the time when she visited me during my ballet training when I was twelve. Iyon ang unang beses at dismayado pa siya sa akin. Halo-halo ang nararamdaman ko noon nang kunin niya ako matapos mag-ensayo at dalhin sa malapit na restaurant para roon kami magtanghalian. Natatakot ako, pero mas lamang ang awa sa sarili.

Iyon ang unang beses na nakaramdam ako ng pagiging mababa. I was like the ugly goose in a fairytale.

"Kailangan mong matuto sa lalong madaling panahon," ani Grandma ng tanghaliang 'yon. "Our new investor was a fan of ballet, manonood siya sa show. Kung lalambot-lambot pa rin ang mga hintuturo mo sa paa at hahayaan mong maging kasing bigat ka ng sampung baka, hindi ka makukuhang mananayaw. I want that person impressed by the family I have."

Hindi ako nagsalita. I was too nervous and afraid to talk back.

Bumuntonghininga ako matapos ang alaalang 'yon. Tiningnan ko si Grandma, nasa litrato na namin ni Cleo na naka-frame at naka-display sa pader ang paningin niya.

"I want to tell you a story about me."

Mula sa pictures, binigay ko ang mga mata kay Grandma at hinintay na dugtungan niya ang sinabi.

"What I told you about Cleo and her being ambitious was because of how my first love and I ended." Nanatili ang mga mata ni Grandma roon. "Sa aming dalawa siguro, ako si Cleo at ikaw, gaya ng babaeng minahal ko."

Mula sa hindi interesadong isipan, nauwi 'yon sa gulat at pagtataka.

"You know me, I am ambitious, and I know how dangerous my mind thinks."

Napailing ako, hindi pa rin makapaniwala.

"Binalaan kita... dahil hindi malabong gawin ni Cleo ang ginawa ko sa babaeng parte ng nakaraan ko. Inuna kong tuparin ang mga pangarap ko, dahil alam ko na noon kung gaano kapait mabuhay sa mundo. Kung hindi ko iaangat ang sarili ko sa putikan, walang pupulot sa 'kin... at madadamay siya."

"But at the end of the day," ani ko. "Ako ang umiwan sa kaniya, Grandma."

"Dahil gusto kong ibigay mo na sa kaniyang ang pagkakataong ito. Aurora, kung may naipangako man siya sa 'yo noon, tutuparin niya 'yon paglaon ng panahon."

"If you knew she would, based on your similarities, why didn't you end up with your first love?" tanong ko. "Hindi mo na siya binalikan. My dad wouldn't exist if you did."

"Nagmahal na siya ng iba noong kaya ko na sana siyang ipakilala sa mundo. Nasayang ang oras, pero sa nakikita ko hanggang sa ngayon mas magaan ang buhay niya. Hindi dahil mayaman ang lalaking pinakasalan niya, kundi dahil normal sila sa mata ng mga tao. Hindi gaya namin, silang dalawa hindi kinakailangan lumaban araw-araw para lang magkasama."

"Do you feel fulfilled after that? Is it worth it?" Muli akong umiling. "Sigurado ka bang masaya siya? Why do we have to suffer like you? Puwede namang tanggapin niyo na lang kami."

"Maniwala ka sa 'kin sa ngayon, Aurora. Para sa inyo rin ito ng batang 'yon. Gusto ko rin na sa pagdating ng panahon maging maayos kayo imbis na miserable. But if you don't want to believe in me, believe in her and yourself instead. Grant your dreams first, because granting them while fighting for love will put both at risk."