Chance Again (Again Series #3)

Kabanata 31

"It's nice to see you again." Tumingin siya sa akin.

Mahirap gumalaw sa gitna ng pangyayaring hindi inaasahan. Hindi agad rumihestro sa isip ko na talagang si Cleo ang kaharap ko.

She is now a pilot. That was her dream. The dream that I supported before we broke up.

Talaga bang masaya siya na makita akong muli?

I could feel it. She has no grudge for what happened before and for what I did. Even her smile is genuine.

Habang heto ako.

I was still guilty.

"Bagay sa 'yo ang uniform," puri niya.

Kinagat ko ang pang-ibabang labi para pigilan ang paglabas ng mga emosyon na hindi niya dapat makita. Pilit akong ngumiti pabalik sa kaniya.

Samantalang, sa gilid ko nagpapalit-palit ng pagtingin si Brian sa aming dalawa ni Cleo. Hindi man nito sabihin, alam kong napagtanto niya nang magkakilala kami.

"Salamat..." sagot ko.

Halos hindi ko na maramdaman ang katawan kong namamanhid na. Iba pa rin ang epekto niya sa akin.

Tipid siyang tumango bago muling tiningnan ang mamahaling relo.

"May gagawin ka mamaya?"

Umawang ang labi ko. Hindi kasi ako makapaniwalang ako ang tinatanong niya.

Sino pa nga ba? Pero bakit?

She said casually, like we were colleagues and not exes, but it wasn't offensive. I was just expecting her to be still mad at me.

"Meron na." Umabante si Brian at awtomatikong naudlot ang sanang pagsagot ko.

Sino bang hindi magagalit sa ginawa ni Brian? Pinangunahan niya ako.

Mabilis na nawala ang inis ko nang maisip na tama lang na hindi ako sumama sa kay Cleo, kung inaaya niya nga ako. I mean, matagal nang hindi kami nagkikita o nagkakasalamuha. Malaki ang tsansang hindi ko na siya kilala at baka hindi ako maging komportable sa kaniya.

Hindi ko alam, baka talaga lang na sa tagal na ng panahon nahihiya pa rin ako sa nangyari at wala akong mukhang maiharap.

Tumango siya. "Sayang, akala ko makikilala ko na ang fiancee mo."

Siguro nga palangiti na siya ngayon at hindi na gaya ng dati na piling tao lang ang makakakita ng bawat ekspresiyon niya.

Yes, my heartbeat pounded hard after what she said.

"I'll see you again, Ma'am Givan."

Humakbang ako nang tumalikod na si Cleo habang hawak ang kamay ni Chloe na nagsimula na siyang daldalin. Mula sa bintana nakikita ko ang dalawa na naglalakad. Kinalikot ni Chloe ang dalang bag at hindi nakatakas sa paningin ko ang pag-abot nito ng sobre kay Cleo.

That was the letter that I told my students to write for a special person.

Ngayon, wala akong maisip kung saan maaaring manggaling si Chloe dahil lahat ng kamag-anak ni Cleo kilala ko na. We used to talk about them back then.

Samantalang, mula sa likuran ko naramdaman ko ang paghakbang papalapit sa akin ni Brian.

"Parang hindi mo siya in-expect?" sabi niya.

Lumulutang pa rin ang isip ko nang lingunin siya.

"Ang sabi ko, mukhang hindi mo inasahan na makikita mo siya."

Hindi naman talaga.

Sa loob ng ilang taon at araw-araw, pareparehas lang ang nangyayari sa buhay ko na kinasanayan ko na.