Chance Again (Again Series #3)

Kabanata 35

"So, you're working for school?" tanong ni Evelyn.

Huminto ako sa paglilinis ng wall mirror sa bandang kanan. Kasalukuyan akong nasa dance room ni Evelyn na nililinisan ko tuwing shift. Kadalasan, talagang nagtatagpo kami rito.

Umiling ako. "Si Cleo ang gumagastos sa school at house expenses namin."

"E, bakit nagtatrabaho ka pa?"

Ngumuso ako. "Siya na kasi palagi ang gumagastos sa primary needs namin kaya nakakalimutan niya na ang self niya. I like to give her a gift that she will need before Christmas."

Matagal bago siya tumango na tila may iniisip. Ilang sandali lang, nagpatuloy na siya sa practice. Samantalang, tinapos ko ang trabaho para makauwi na.

Hindi ko alam kung gaano katagal bago malaman ni Cleo ang ginagawa ko, pero sana hindi niya masamain. I just wanted to help.

Nilapag ko ang aking bag sa sofa nang makarating sa bahay. Iba agad ang naramdaman ko nang makitang nandito na si Cleo at nakabihis nang pormal.

Huminto siya sa pag-aayos ng butones ng polo niya nang mapansin na ako. Umabante naman ako at inayos 'yon para sa kaniya. Hinayaan niya ako at malalim na pinagmasdan habang ginagawa 'yon.

"May pinuntahan lang ako." Pinangunahan ko na siya tutal sigurado akong doon na papunta ang tingin niya.

Hindi siya sumagot.

"Saan ang punta mo?" tanong ko.

Bahagya siyang lumayo sa akin para magsapatos. Naiwan akong nakatayo sa tapat niya habang nakaupo siya sa sofa.

"Dinner," sagot niya.

Marahan kong kinagat ang labi ko saka tumango. "With whom?"

"With Angkong."

Sandaling nalaglag ang panga ko, pero agad ko ring inayos ang mukha ko para hindi niya mahalata na may pagdisgusto ako roon.

"Aalis na ako." Tumayo siya at binigyan ako nang padamping halik sa labi. "Nagluto ako, kumain ka na. Gusto mo ba akong hintayin? Ibibili kita ng ibang pagkain."

Umiling ako. "I'll eat what you cooked. Maaga akong matutulog."

Bahagya siyang natigilan, pero tumango rin. Siguro nanibago na siyang pinahiwatig kong hindi ako maghihintay.

"I love you..." Hinalikan ko siya pabalik habang naroon ang bigat sa dibdib.

"I love you the most." Ngumuso ako at natawa siya. "Come on, Aurora. Alam ko 'yan. 'Wag ka nang magtampo. Next time, tayo naman ang magdi-dinner."

Umalis si Cleo at hinatid ko siya sa gate ng apartment. Napansin ko rin na hindi niya ginamit ang motor niya. Siguro nasa talyer pa rin 'yon kaya sinundo lang siya ng kotse na mukhang service galing sa lolo niya.

Ngunit naalis man nang panandalian ang pag-aalala ko, mas sumidhi 'yon dahil paulit-ulit na naging abala si Cleo dahil lagi siyang hinahanap at pinapatawag ni Chairman Lim.

I know what it means. Cleo's grandfather is including her in his business.

Naiintindihan ko 'yon at talaga lang na miss ko siya dahil kahit nasa iisang bahay na kami, halos hindi kami nagkakausap. Sa umaga pumapasok kami sa eskuwela at tuwing hapon patago akong nagtatrabaho. Samantalang, kung wala siya sa lolo niya, nasa part-time job niya, at tuwing gabi madalas na nakakatulog na ako sa pagod at hindi ko na siya nahihintay.

Paulit-ulit na naging ganoon ang gawain namin kaya unti-unting napundi ang liwanag sa aming tahanan.

"Can you do pirouettes?" si Evelyn 'yon.