The Rare Incomparable

Kabanata 18:

"Quiet!" saway ng Professor namin. "May long test tayo bukas kaya siguraduhin niyong nakikinig kayong lahat,"

Umangal naman ang mga classmate namin na mas lalong kinainisan ng professor namin.

I don't get it, Why would they react like that just because we'll have a long test? What do they expect? That we will passed just because of attendance.

Kabataan nowadays are always look for something easy. They don't want to workhard for their success.

Wala din naman silang nagawa kundi tumahimik at makinig sa tinuturo samin.

"So, Be ready for our long test tomorrow. Classed dismissed!" wika ni Prof.

Nagbulungan naman ang ibang classmate namin. Napapailing nalang ako sa kanila.

"Lunch out tayo?" aya ni Tati.

"Where?" Pwede kasi kaming lumabas ng university para kumain or kapag may need bilhin sa labas.

Siguro ayan yung advantage sa pagiging college. Sa highschool kasi sa oras ng klase or breaktime ay mananatili lang kami sa loob ng school.

"Sa greenwich? I'm craving for pizza e," aniya saka hinawakan ang braso ko. "Pleaaaaase!"

Nilingon ko si Elijah. "Lunch out raw?"

Tinulak naman ako bahagya ni Tati. "Hey, Why are you asking him? Is he your boyfriend?"

Kinunutan ko naman siya ng noo. What the hell? Napaka-moody naman ata nito.

"Tinanong ko lang Tati. Boyfriend na agad? Where's your brain? Da?!"

"Da?" panggaya niya sakin saka irap.

Napahalakhak nalang ako sa kanya saka nilingon sila Elijah. Tumango naman sila sign nang pagsang-ayon.

"You know what Tati, If I didn't know that you are single? I assume that you are preggy" Lumalakad na kami papuntang parking.

"Hey, That is not good joke!" Hampas niya.

Nagkibit-balikat naman ako habang hawak ko sa braso ko. "Well, I wasn't joking at all!"

Sinamaan ko naman siya ng tingin habang tinatawanan siya ni Noe.

"Craving for something, Being moody? That is a sign of being pregnant right Noe?" ani ko. "But... Since you are single, I must say that is a normal for a girl,"

Inismiran naman ako ni Tati saka hindi na kumibo hangang sa makarating kami sa harapan ni Elijah.

"Tara na. Tara na!" ani Anwyll saka sumakay sa sasakyan. Pinagbuksan naman ako ni Elijah ng pintuan.

"Wala ba kayong balak bumili ng sasakyan? Or hindi ba kayo binibigyan ng sasakyan nila Tito?" tanong ko kela Anwyll.

"I have my car already but I'm so lazy to drive  for myself," ani Anwyll.

"Well, Ayaw akong bigyan ng sasakyan ni Daddy mula nung mabanga ko ang sasakyan ng Ate ko," sagot naman ni Aziel sakin.

Last year kasi pinahiram siya ng sasakyan ng Ate niya at dahil sa kalasingan ayun nabanga siya sa puno. Buti nga doon siya nabangga kasi ang sabi umiwas raw siya taong tumatawid.

Inasar naman ni Tati si Aziel sa pagiging reckless driver niya last year ago.

"Ewan ko sayo Tati," asar na wika ni Aziel saka ako nilingon. "Why did you ask pala?"

Nagkibit-balikat lang ako. "Nothing... Parang tayo lang ata ang magkakaibigan na sabay-sabay pumapasok dahil iisang sasakyan lang ang gamit,"

Simula nung makilala ko sila nung highschool ay lagi na kaming magkakasama. Buti nalang masipag si Elijah na maging taga-hatid at sundo namin.