Isang linggo na ang lumipas mula ng nakabalik kami dito sa Quezon City. Nawalan ako ng gana sa lahat. Nawalan akong ganang gumising at magtrabaho pero kinakailangan ko dahil madami ako kailangang imodel.
Mabuti nalang hindi ko nadadala sa trabaho ang problema ko.
"Avianna, Can we talk?" tanong ni Noe.
Nilingon ko siya. "Shein.... That's my name. Stop calling me Avianna!"
Bumuntong-hininga naman siya saka kinagat ang ibabang labi. "Nabanggit ni Elijah ang nangyari sa bahay niyo? Nabanggit niya yung nangyari three years ago,"
Umirap naman ako kahit alam kong hindi niya naman makikita yun. Hindi ko naman sinabi ang totoo para bumalik pa kami sa dati.
"Hmm... Nabanggit niya na sinabi ni Patrick na wala namang----"
Pinutol ko siya sa pagsasalita. "Noe, I don't want to talk to you. I'm here for my shoot!"
Padabog akong umalis at umupo sa malayo sa kanila. What's the point of bringing up that issue?
Maya-maya naman ay lumabas na ulit si Adrianna kasama si Ms. Heidi.
"Adrianna, Hindi pa ba okay? I'm not feeling well kaya gusto ko sanang magpahinga," ani ko.
Ngumiti naman siya sakin. "You can go home and rest. Ayos nanaman ito, Sabi ni Ms. Heidi."
Ngumiti ako sa kanila saka tumango. Dumiretso na ako sa fitting room para magpalit ng damit ko. Pagkatapos ay nagpaalam na agad akong uuwi na.
Nagulat ako ng nasa labas ng studio si Braxton. Nilingon ko naman ang paligid kung may tao ba na makakakita samin.
"What brings you here?" matamlay kong wika.
"I want to talk to you," aniya.
Bumuntong-hininga nalang ako saka sumakay sa sasakyan niya.
"Anong gusto mong pag-usapan? Bilisan mo dahil busy ako,"
Hindi naman siya kumibo kaya nilingon ko siya pero nakatingin lang siya sakin. Tinaasan ko siya ng kilay.
"Braxton, Ano bang sasabihin mo?" nakasimangot kong wika.
Nagulat nalang ako nang hatakin niya ako saka hinalikan sa labi. Tinulak ko siya pero hinawakan niya ako ng mahigpit para hindi makalayo sa kanya.
Nang hindi ako nagresponsed sa kanya ay nilipat niya ang labi niya sa leeg ko saka binuksan niya ang butones ng polo na suot-suot ko at agad na hinaplos ang boobs ko.
"Braxton, Stop it!" ani ko. "Ano ba Braxton!"
Patuloy padin siya sa ginagawa niya kaya pinilit ko siyang itulak palayo sakin.
"Babe!" aniya. "I miss you,"
Umirap ako sa kanya. "Alam ba ni Ate Monica na nandito ka?"
"Hiwalay na kami. Galit na galit sakin ang Kuya Aidon niyo saka diba sinabi ko naman sayo ikaw ang pipiliin ko," aniya at hahawakan sana ulit ang boobs ko pero tinabig ko ang kamay niya.
Inayos ko naman ang pagkakabutones ng polo ko.
"Hindi mo ba narinig ang sinabi ko noon? I just used you para saktan ang kapatid ko. So, Stop pestering me... Hindi naman talaga totoo na gusto ko yung ginagawa natin," malamig kong wika.
"Babe naman..." aniya.
Bumuntong-hininga ako. "Braxton, Seryoso ako sa sinasabi ko. Ginamit lang kita noon para masaktan ko si Ate... Para gantihan siya. I'm sorry!"
Bubuksan ko na sana ang sasakyan niya para lumabas pero hinatak niya ang braso ko at hinawakan ng isang kamay ang leeg ko saka hinalikan sa labi.
"Hmmm...." Tinutulak ko siya pero pumatong siya sakin at inipit ang mga binti ko. "Braxton, No!"
BINABASA MO ANG
The Rare Incomparable
Ficción GeneralIts easy to love the people far away. It is not always easy to love those people close to us. Minsan kung sino pa ang mas malapit satin ay sila pa ang hahatak sayo pababa. Minsan kung sino pa ang inaakala mong makakapitan mo sa panahon nang kalungk...
