Unicode☕️
ဆိုင်ကယ်ကပြိုင်မြင်းတစ်ကောင်ရဲ့ နှုန်းထားမျိုးထက်ပိုသာတဲ့အရှိန်နှင့် ဖြောင့်ဖြောင့်ဖြူးဖြူးကတ္တရာလမ်းမပေါ်မှာတရိပ်ရိပ်သွားနေတယ်။တစ်တိုင်ပြီးတစ်တိုင်ဖြတ်ကျော်လာခဲ့တဲ့ လမ်းမီးတိုင်ရှည်ကြီးတွေရဲ့ ဝါကျင့်ကျင့်အလင်းရောင်က ဆိုင်ကယ်ပေါ်ကခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခုအပေါ်ကို အဆက်မပြတ်စေရဘဲ တစ်လျှောက်လုံးဖြာကျနေခဲ့ပါတယ်။ကိုကိုးရဲ့အသက်ရှူငွေ့တွေကတောင် စိုင်းရဲ့လည်ဂုတ်ကို ထိခတ်မိလာတဲ့အထိ သူတို့နှစ်ဦးက နီးကပ်နေကြပါတယ်။သို့ပေမယ့် ကိုကိုးကဆိုင်ကယ်နောက်မှာလိုက်စီးနေတုန်း စိုင်းရဲ့ခါးကိုဖက်ရမယ့်အစား အင်္ကျီစနှစ်ဖက်ကိုသာ ခပ်တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားပါတယ်။ဒါကြောင့် ဘဝင်မကျသလိုစိုင်းခြိမ်းခြောက်လိုက်တယ်....။
"သေချာဖက်ထား ပြုတ်ကျရင်ဆင်းမကောက်ဘူး၊ထားခဲ့မှာ"
"ဒါဆိုလည်း အစ်ကိုအရှိန်နည်းနည်းလျှော့မောင်းပါလား"
ကိုကိုးရဲ့ဆံပင်လိမ်ကောက်ကောက်လေးတွေကလေနှင့်အတူ လူးလူးလွင့်လွင့်ဖြစ်နေရမှာပေမယ့် ဆိုင်ကယ်စီးဦးထုပ်ကြောင့် ဦးထုပ်ထဲမှာပဲ ပိပြားလို့နေတယ်။ သူကစိုင်းရဲ့ခါးကိုမဖက်ထားချင်ဘူးဆိုတာ သိသာနေတယ်။ဒါကိုသိတဲ့စိုင်းကလည်း ဒီလိုမျိုးကိုမှပိုစချင်လာတာခဲ့လို့ ခပ်တည်တည်နှင့်ဖိန့်လိုက်ပါတယ်။
"မင်းရဲ့ကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့ညီလေးက ညဆယ့်နှစ်ရီမကျော်အောင် ပြန်ပို့ခိုင်းထားတဲ့ဟာ၊လိပ်ဘုရင်လိုမောင်းနေရင် အချိန်တွေ ပိုနောက်ကျကုန်မှာပေါ့"
ဒီတော့မှ ခါးပေါ်မထိတထိရောက်လာတဲ့လက်နှစ်ဖက်ကြောင့် စိုင်းပြုံးလိုက်တယ်။ချစ်ဖို့ကောင်းတဲ့ ကောင်ကလေး။မိုးအကုန်ဆောင်းအကူးကာလမှာ လေနုအေးမှာကိုက မြူခိုးငွေ့ငွေ့ကပ်ပါလာတယ်။ပထမဆုံးအကြိမ်ဆိုင်ကယ်ပေါ်တင်ခေါ်ဖူးတာကလည်း ဒီကောင်လေးနဲ့မှ။စကားတွေစပြောခဲ့ရတာကလည်း ဒီကောင်လေးနဲ့မှ။အတင်းလိုက်ကပ်မိတာကလည်း ဒီကောင်လေးနဲ့မှ။သူတောင်မသိလိုက်ဘဲ ဒီကောင်လေးက သူ့ရဲ့ပထမဆုံးတွေကိုစတင်သိမ်းပိုက်လာပြီမှန်း စိုင်းသိလာရတယ်။ချစ်တယ်ဆိုတာကလည်း ဆန်းကြယ်သားပဲမဟုတ်လား။
YOU ARE READING
Kōhī {Complete }
RomanceKōhī = coffee in japanese☕☕ This story will make you feel warm and cozy, like having coffee on a rainy day.
