Unicode🦊
ညီညီ့အသက်က ဒီနှစ်မှာ နှစ်ဆယ့်သုံးနှစ်ပြည့်ပြီ။စီးပွားရေးတက္ကသိုလ်က ဘွဲ့တစ်ခုလည်းရပြီးပြီ။အဲဒီအပြင် အလကားနေအလကားတက်ထားခဲ့တဲ့သင်တန်းတွေရဲ့ certificateတချို့လည်းလက်မှာရှိထားပေမယ့် လျှောက်သမျှအလုပ်ကငြင်းခံနေရတာကိုတော့ သူဘဝင်မကျသေးပါ။လုပ်ငန်းအတွေ့အကြုံလိုသတဲ့လေ။အဲလိုလုပ်ငန်းအတွေ့အကြုံရအောင်ပဲ သူလည်းအလုပ်လိုက်လျှောက်နေတာပဲ မဟုတ်လား။သူတို့ဘက်ကမခန့်ဘဲနှင့်တော့ သူကဘယ့်နှယ်များ အဲဒီလုပ်ငန်းအတွေ့အကြုံကြီးကို အလကားနေရလာနိုင်မလဲလေ။
ညီညီတို့မြို့လေးကလည်း မဆိုစလောက်သေးငယ်တော့ အလုပ်အကိုင်အခွင့်အလမ်းက နည်းပါးပါတယ်။ညီညီကတော့မြို့ကြီးပြကြီးဆီသွားဖို့မရည်ရွယ်တာမလို့ ဒီမြို့ကအလုပ်ကိုပဲသည်းရှာနေရတယ်။ကိုကိုးကလည်းဒီမှာမရှိလို့ မိဘနှစ်ပါးကို သူတစ်ယောက်တည်း မထားခဲ့နိုင်ဘူး။အလုပ်ကမလုပ်မနေရ၊စားဝတ်နေရေးအတွက်လိုအပ်နေတာမျိုးတော့လည်း မဟုတ်ပါဘူး။သူအလုပ်မလုပ်ရင်တောင် သူတို့နေနိုင်၊စားနိုင်နေပါသေးသည်။သို့ပေမယ့် အိမ်တွင်အလကားနေ၊အလကား ထိုင်ချည်းမနေချင်တော့တဲ့ သူ့ရဲ့ဉာဉ်ကလေးကြောင့်လည်း အလုပ်ကမဖြစ်မနေကိုရမှဖြစ်တော့မယ်။ကော်ဖီခြံကိုလည်း သူကဝင်မကူချင်ဘူးလေ။
နောက်တော့ ညီညီအလုပ်ကြော်ငြာစာတစ်ခုကို တွေ့ခဲ့ပါတယ်။အဲဒါက ဒီမြို့မှာလုပ်ငန်းထောင်တာ သိပ်မကြာသေးတဲ့ export import နိုင်ငံခြားအခြေစိုက်ကုမ္ပဏီတစ်ခုဖြစ်ပြီးတော့ ညီညီ့အတွက်နောက်ဆုံးကျည်ဆန်လေးဆိရင်လည်း ဟုတ်တယ်။
"ဟူး အိုကေ ကြိုးစားလိုက်ကြရအောင်"
ညီညီက သူ့နက်ခ်တိုင်ကိုသေချာပြုပြင်လိုက်ပြီး ကုမ္ပဏီသန့်စင်ခန်းအတွင်းက မှန်ရှေ့မှာရပ်နေရင်း မှန်ထဲကမျက်နှာချောချောကိုသေချာကြည့်လျက် လက်သီးဆုပ်ပြလိုက်တယ်။ကိုကိုးကချောလွန်းတဲ့ကောင်လေး မဟုတ်ပေမယ့် ညီညီကတော့လူချောလေးပါပဲ။ညီညီကသူ့အမေ နုနုယဉ်နှင့်ဆင်တယ်။မိန်းမချောချောတာမျိုးမဟုတ်သလို ယောက်ျားဆန်ပြီးချောတာမျိုးလည်းမဟုတ်တဲ့ ဟိုဘက်ဒီဘက်နှစ်ဖက်စွန်းအလယ်မှာ ရှိနေတဲ့အလှအပမျိုးပဲ။
YOU ARE READING
Kōhī {Complete }
RomanceKōhī = coffee in japanese☕☕ This story will make you feel warm and cozy, like having coffee on a rainy day.
