ARSLAN LİSESİ

YABANCI

Yeni yılın ilk gününe saat on ikide başlarken hayatımın değiştiğini hissettim. Annem yanımda değildi sanırım uyanmıştı. Aşağı inerken mutfakta sessiz ama eğlenerek yemek hazırlayan annem ile Ramazan abiyi gördüm. Küçüklükten beri bu sahnelere alışkındım. Ama bu sahneleri sevmemin en büyük etkisi kendimi tam hissetmem. Oğlanlar horul horul uyurken Yonca geldi yanıma. Sessiz olmasını işaret edip bizimkileri izledik. Annem Ramazan abiye pankek çevirmesini öğretirken Ramazan abi kenardaki kremadan annemin burnuna sürdü. Annem göz devirip pankekleri ona bıraktı. Tam ortam bozuldu sanırken annem sprey kremayı Ramazan abinin tavayı tuttuğu ele boşalttı. İkisi tatlı tatlı atışırken sessizce uzaklaştık.

"İkisi." dedim Yonca' nın tepkisinden korktuğum tek şey buydu.

"Çok tatlı duruyorlardı dimi." dedi. İkimiz Atilla' nın odasına girerken Yonca "Bir şey itiraf etmek istiyorum Nisa. Senelerdir içimde tuttuğum bir şey." dedi. Meraklanırken sessizliğimi korudum. "Babamla anneni. Yani yanlış anlama sadece. Demek istediğim dördümüz çok aileyiz. Anneni paylaşmak istemezsin biliyorum ama-" gülmeye başladım.

"Biliyorum." dudağımı ısırdım. "Senelerdir sana söylemeye korktuğum tek şey buydu. Babanı paylaşmak istemezsin sandım." bana sarılırken gülüyorduk. "Keşke birlikte olsalar."

"Keşke." dedi. Yonca odadan çıkarken ben kitaplığa girdim. Atilla iki büklüm haldeydi.

Yanına gidip onu dürtmeye başladım. "Atilla!" hem seslenip hem de dürtüyordum. "Hadi ya ilk gün uyuyarak mı geçireceksin?" dedim.

"Beraber uyursak elbette olur." diye mırıldanınca gözlerine baktım. Hınzırca gülümsüyordu.

"Sapık!" ayağa kalkarken bileğime tutundu. Gülerken gamzelerine parmağımı soktum. "Gülme!" dil çıkarıp odadan çıktım.

Aşağıda annem oğlanları uyandırıyordu. Kahvaltı yapıp ortalığı toparlarken bizimkilerle vedalaştık. Annemler Atilla ile eve dönerken biz kaldığımız yerden temizliğe devam ettik. Salonun köşesindeki çam ağacını parçalamak oğlanlara kalırken Yonca ile pertimiz çıkmıştı.

Odamızda duş aldıktan sonra güzelce tembellik yapacaktık. Ama eve baskın yapan sınıfla bu hayal oldu. Hepsi pijamalarıyla salona yayılırken ellerinde minderleri vardı. Salonun ortasına kocaman daire şeklinde otururken yatmak istediğimi düşünüyordum. Ali' nin "Evet gençler öyleyse parti ikinci rauntuyla devam ediyor." demesiyle çöktüm. Yorgundum. Bizim oğlanlar şaşırmamıştı. Atilla sağımdaydı.

"Haberiniz var mıydı?"

"Tabi ki her sene olan bir şey bu."

Atilla' ların getirdiği alkoller ortaya çıkarken herkes içmeye başlamıştı. Ben biraz daha pasif kalırken bizimkiler alkollerle oyunlar oynamaya başladılar. Önce birbirlerine delice şeyler yaptırdılar. Sonra manyak itiraflarda bulundular. Sonra herkes sırayla bir şey diyordu. Onu yaşamamış kişiler shot atıyordu. Atilla' lar bize herhangi bir şey demiyordu. Ama şartları değiştirip yapanlar shot atacaktı. Anlaşılan birileri Yonca ile benim shot atmamı istemiyordu.

Zafer ile başlanıldı. Saat yönünün tersine herkes birer şey diyecekti. Zafer "Hiç sevgilim olmadı." dediğinde Muhammed ve Ömer hariç kimse shot atmadı.

Ömer, Yasin' e "Lan sen ne zaman sevgili yaptın kendine?" diye sordu. Yasin sadece omuz silkti.

Onur şöyle bir daireye baktı. Bana gözlerini kısıp "Okulumu yaktım." dedi. Herkesle birlikte bardaklara uzandığımda bana baktı. "Yaktın sen!"

"Hayır yakmadım." Fondipledim. "Size söyledim. Bem okulumu yakmadım. Diğerleri yaktı ama onların arkaları sağlamdı. Haliyle ben yapmışım gibi söylenildi." Geldiğimden beri bi kaç defa bunu açıklamıştım ama inanmıyorlardı.