ငါကွာရှင်းချင်တယ် [ဘာသာပြန်]

[9]

{Unicode}

ဘယ်သူသိမှာလဲ တစ်ခြားနေရာတွေမှာလည်း... ပြဿနာရှိလားဆိုတာ?

ဘားထဲတွင် စွမ်းချုံးနှင့် ကျိုးကျန့်ရှန်းမှာတော့ သူတို့စိတ်ကျေနပ်အောင် မသောက်ရသေးချေ။ ယဲ့ဖေးနှင့် ကုရွေ့ကျားသန့်စင်ခန်းသွားနေချိန် သူတို့သောက်စရာအချို့ ထပ်မှာလိုက်ကြပြီး အကုန်လုံးကိုရောမွှေ၍ သောက်ရန်စီစဉ်နေကြသည်။

အချိန်ခဏလောက် နှစ်ယောက်လုံးပျောက်သွားပြီး ကုရွေ့ကျားတစ်ယောက်သာ ပြန်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှမထင်ထားခဲ့ပေ။

ကျိုးကျန့်ရှန်းက သူ့နောက်ကိုလှမ်းကြည့်သည်။ "ယဲ့ဖေး ဘယ်မှာလဲ?"

သူ့တွင်ပြဿနာတစ်ခုရှိသည်၊ သူသည် ကျားမ.မရွေးဘဲ ကြည့်ကောင်းသည့်သူတိုင်းနှင့် ဆော့ကစားရတာကို နှစ်သက်၏။ သူသည်လည်း အတော်လေးချောမောသည့်အထဲ ပါဝင်သည်။

ကုရွေ့ကျားက သူ့ဖန်ခွက်ထဲရှိ လက်ကျန်အရက်ကိုမော့ရင်း သက်ပြင်းအရှည်ကြီးချကာ ပြောသည်။ "ပြန်သွားပြီ"

"ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?" ကျိုးကျန့်ရှန်းက မျက်မှောင်ကုပ်ပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့်ပြော၏။ "လုံးဝမမူးမချင်း အိမ်မပြန်ဘူးလို့ ပြောထားကြတယ်မဟုတ်ဘူးလား?"

"သူ့အိမ်ကတစ်ယောက် လာခေါ်သွားတာ" ကုရွေ့ကျား ထပ်မပြောချင်တော့သလိုမျိုး လက်ရမ်းပြလိုက်သည်။ ငှက်ပျောခြောက်အနည်းငယ်ကို ယူကာ သူ့ပါးစပ်ထဲသို့ သွပ်ပြီးဝါးရင်း အကြောင်းအရာပြောင်းလိုက်သည်။ "တစ်ခုခုမှားနေပြီ, လောင်စွမ်းက ဒီမှာအလှလေးတွေ ရှိတယ်လို့ပြောခဲ့တယ်မလား?"

ယဲ့ဖေးမှလွဲ၍ သူတို့အကုန်လုံး အဖြောင့်များသာဖြစ်ကြ၏။

မူလက စွမ်းချုံးမှာ ရုတ်တရက်ပြန်သွားသော ယဲ့ဖေးကြောင့် မပျော်မရွှင်ဖြစ်နေခဲ့ပေမယ့် ကုရွေ့ကျားက အလှလေးများအကြောင်း ထုတ်ပြောလာသောအခါ ချက်ချင်းစိတ်ဝင်စားသွားသည်။ "ဟုတ်သားပဲ, ငါမန်နေဂျာဆီ အခုသွားလိုက်မယ်"

သုံးယောက်သား ညီညွတ်စွာဖြင့် ကြားရနှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသော နာမည်အချို့ကို ခေါ်ယူလိုက်ပြီး အင်္ကျီလက်များကိုပင်ခေါက်၍ စမ်းကြည့်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေကြသည်။