ငါကွာရှင်းချင်တယ် [ဘာသာပြန်]

[4]

{Unicode}

ကွာရှင်းရအောင်

အမည်းရောင် Bentley ကားဟာ လမ်းမကြီးပေါ်တွင် ဖြေးဖြေးမှန်မှန် သွားနေသည်။ ကားထဲမှ အလင်းရောင်သည် မှိန်ဖျပြီး အပူချိန်မှာ အသင့်အတင့်ဖြစ်သည်။ ခဏအကြာတွင် ယဲ့ဖေးမှာ စတင်ငိုက်မျဉ်းလာ၏။ သူစိတ်လျှော့လိုက်ပြီး မျက်လုံးမှိတ်တော့မည့်အချိန်တွင် သူ့ဖုန်းမှာ တုန်ခါလာသည်။

ယဲ့ဖေး ကောက်ယူကြည့်လိုက်တော့ သူ့အဖေ၏ ဖုန်းနံပါတ်ဖြစ်နေသည်။ ယဲ့ဖေး လှောင်ရယ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းဖုန်းချကာ ဘလော့လိုက်သည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာသော် ယဲ့ယောင်ဆီမ‌ှ ဖုန်းဝင်လာပြန်သည်။ ယဲ့ယောင်က မရေမတွက်နိုင်အောင်ရှိသော ပိုးဟပ်နှင့် တူသည်။ ယဲ့ဖေး ရွံ့ ရှာစွာ မျက်မှောက်ကြုတ်ရင်း ဖုန်းချပစ်သည်။

အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လုပ်ပြီးနောက် သူ့ဘေးနားရှိ ယန်ရှောင်းက မနေနိုင်ဘဲ မေးလာသည်။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ?"

ယဲ့ဖေးကိုကြည့်ရင်း သူက အလျင်အမြန် ရှင်းပြလာ၏။ "ကိုယ်မင်းရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကို စပ်စုနေတာ မဟုတ်ပါဘူး, ကိုယ်များ ကူညီနိုင်မလားလို့ တွေးမိလို့ပါ"

"အဆင်ပြေပါတယ်" ယဲ့ဖေး ဖုန်းကိုထိုင်ခုံပေါ် ပစ်တင်သည်။ ထို့နောက် ခဏရပ်တန့်သွားကာ ဝတ်ကျေတမ်းကျေဆို၏။ "ကျေးဇူးပဲ"

"မဟုတ်ဘူး," ယန်ရှောင်း သူ့အောက်နှုတ်ခမ်းကိုဖိရင်း ယဲ့ဖေးထံမှ အမှန်တရားကို ရှာဖွေ၏။ "ကိုယ်ဘာမှတောင် မလုပ်ရသေးဘူး"

ယဲ့ဖေး၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ဆိုးဝါးနေပေမယ့် တစ်ချိန်တည်းမှာ သူ့ကြောင့် ရွှင်မြူးနေ၏။ နာမကျန်းမှုတစ်ခုက သူ့မိသားစု၏ ဖုံးကွယ်ထားသောသရုပ်ကို ဆုတ်ဖြဲကာ သူကလေးဘဝတည်းက စွဲကိုင်ထားခဲ့သော ယုံကြည်မှုကို တစ်စစီဖျက်စီးခဲ့သည်။

သူ့အဖေကလည်း သူ့အဖေ မဟုတ်သလို, သူ့ညီလေးကလည်း ညီလေးမဟုတ်ပြန်နေဘူး။ ယဲ့ဖေး ခေါင်းမော့လိုက်သော် သူ့အကြည့်များက ယန်ရှောင်းအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ အတိတ်မှာဖြစ်စေ၊ ပစ္စုပ္ပန်မှာဖြစ်စေ ဒီလူတစ်ယောက်တည်းကသာ မပြောင်းလဲခဲ့တာ ဖြစ်သည်။