ငါကွာရှင်းချင်တယ် [ဘာသာပြန်]

[14]

{Unicode}

ကိုယ်မင်းကို မပြောင်းစေချင်ဘူး

ဧည့်ခန်းထဲရှိ လေထုမှာ ရုတ်ခြည်းဆိုသလို ထူးဆန်းလာ၏။ အော်ကျယ်အော်ကျယ်ဖြင့် ရင်ထဲရှိသည့်အတိုင်း ဟောဟောဒိုင်းဒိုင်းပြောတတ်သည့် ကျိုးကျန့်ရှန်းပင် တစ်စုံတစ်ရာကို မှားယွင်းနေကြောင်းခံစားနေရသည်။ ရေငုံနှုတ်ပိတ်၍ ခေါင်းငုံ့လျက်ဖုန်းကြည့်နေချင်ယောင်ဆောင်နေရင်းမှ သူ့အကြည့်များက ယန်ရှောင်းနှင့်ယဲ့ဖေးတို့အပေါ် ထပ်ခါတလဲလဲ ကူးလူးခတ်နေလေသည်။

ငြိမ်သက်နေမှုကြားတွင် ယန်ရှောင်းသည် လေးယောက်ပုံကို ဂရုစကားပြောခန်းထဲ မည်သည့်စိတ်ခံစားမှုမှမပါသောရုပ်ဖြင့် တင်လိုက်လျက်, "အခုနတုန်းက ကင်မရာရဲ့ဆုံချက်မှာ ပြဿနာနည်းနည်းရှိနေတာ"

*ဆုံချက် = focus

"တကယ်လား?" သူ့ဘေးနားရှိယဲ့ဖေး၏ နောက်ပြောင်ကျီစယ်လိုဟန် ရယ်မောသံထွက်ပေါ်လာလေသည်။ သူက လက်တစ်ဖက်ဖြင့်မေးထောက်ထားလျက် ယန်ရှောင်း၏သာမန်ကာလျှံကာဆင်ခြေကို အလွယ်တကူရိပ်စားမိနေသလို အဓိပ္ပာယ်ပါပါကြည့်သည်။

ယန်ရှောင်းက ဖုန်းကိုမြဲမြဲကိုင်ထားရင်း "ဟုတ်တယ်" ဟုဖြေလာသည်။ သူ့နှလုံးသားတစ်ခုလုံး ခုန်ပေါက်နေသည်မှာ ချက်ချင်းပင် အပြင်ကိုပေါက်ကွဲထွက်လာတော့မယောင်။ ဤကဲ့သို့ ဝိရောဓိဖြစ်ဖွယ်ရာ တုံ့ပြန်မ‌ှုမျိုးက ယန်ရှောင်းအတွက် ပထမဦးအကြိမ်ဖြစ်၏။ တစ်ဖက်လူက သူ့ကိုဖောက်ထွင်းမြင်နေမည်ကို စိုးရိမ်မိသလို တစ်သက်လုံးမသိလိုက်မှာကိုလည်း ကြောက်ရွံ့မိပါသည်။

"ဒါဆိုလည်း—" ယဲ့ဖေးသည် ခေါင်းအုံးကို သူ့လက်မောင်းနဲ့ဖျစ်ညှစ်လျက် သူ့နှုတ်ခမ်းများက အပေါ်သို့အနည်းငယ်ကွေးတက်သွားသည်။ "ဒါက ဥက္ကဌယန်ရဲ့ ညံ့ဖျင်းတဲ့နည်းပညာကြောင့်လို့ပဲ ငါထင်တယ်"

အခန်းထဲရှိလေထုမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို သိပ်သည်းသွား၏။

"ချီးပဲ!" ကုရွေ့ကျားသည် ခေါင်းအုံးကိုဆောင့်ချလျက် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ဆူပူကြိမ်းမောင်းလာလေသည်။ "ဒီလောက်တက်ကြွနေကြတာ မင်းတို့အတွက် အခန်းတစ်ခန်းပြင်ပေးဖို့ရော လိုသေးလား?"