ငါကွာရှင်းချင်တယ် [ဘာသာပြန်]

[37]

{Unicode}

ငါ့မှာ မျိုးရိုးဗီဇနဲ့ဆိုင်တဲ့ရောဂါရှိတယ်

နောက်တစ်နေ့မနက် ဖုန်းကနေနှိုးစက်အသံမြည်လာသည့်ချိန် ယဲ့ဖေးမှာ အိပ်ပျော်နေတုန်းပင်ဖြစ်သည်။

မနေ့ညက သူအိပ်ရာဝင်တာစောပါသော်လည်း အိပ်ပျော်တာနောက်ကျ၏။ လှုပ်လှုပ်ရှားရှားအသံအပြီး အိပ်ချင်မူးတူးဖြင့် သူ့ဖုန်းကိုရှာရန် စောင်အောက်မှလက်ကိုထုတ်လိုက်သော်လည််း နှိုးစက်အသံကို ဘယ်လိုမှပိတ်မရဖြစ်နေသည်။

စိတ်တိုနေပြီဖြစ်သည့် ယဲ့ဖေးမှာ ထပ်ပြီးပိတ်ဖို့ကြိုးစားချိန် နွေးထွေးသောအရာတစ်ခုက သူ့လက်ဖမိုးကိုအုပ်ကိုင်လာခဲ့သည်။ နောက်အခိုက်အတန့်တွင် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာကောင်းသော ဖုန်းသံမှာ လုံးလုံးပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ယဲ့ဖေး၏မျက်ခုံးများ တဖြည်းဖြည်းပြေလျော့သွားပြီ သူဆက်အိပ်ချင်သော်လည်း တစ်ခုခုမှားနေသလို ဝိုးတဝါးခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့ခါးပေါ်တွင် လေးလံသောအရာတစ်ခုကနေရာယူထားကာ သူ့နောက်ကျောမှာလည်းနွေးနေသဖြင့် မီးလင်းဖိုကြီးတစ်ခုကိုမှီထားရသလိုပင်။

ဘယ်လိုအခြေအနေကြီးလဲ? မျက်လုံးများမှိတ်လျက်သားဖြင့် သူစမ်းတဝါးဝါးလှိမ့်လိုက်သည်။

သူ့လက်က ခပ်နွေးနွေးအရာတစ်ခုကို သွားစမ်းမိသည်၊ နည်းနည်းတူသလိုပဲ...  ယဲ့ဖေး မျက်လုံးဖွင့်လိုက်၏။

နက်ပြာရောင်ညအိပ်ဝတ်စုံကို သပ်သပ်ရပ်ရပ်ကြယ်သီးတပ်ထားကာ အင်္ကျီလက်ကိုအနည်းငယ်ခေါက်ဝတ်ထားသော ယန်ရှောင်းက သူ့ဘေးနားတွင်လဲလျောင်းနေသည်။ လက်ရှိတွင် ယဲ့ဖေး၏လက်က ထိုတောင့်တောင့်တင်းတင်းလက်ဖျံကို မှီထားလျက်ရှိနေသည်။

အချိန်အတော်ကြာတည်းက နှိုးနေသလိုမျိုး ယန်ရှောင်း၏မျက်လုံးများသည် ပွင့်နေကာ ကြည်လင်နေသော်လည်း သူက ယဲ့ဖေး၏လှုပ်ရှားမှုကို မတားလာခဲ့ချေ။

"မင်းအရင်စခဲ့တာ" ယန်ရှောင်းသည် သူ့လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ ယဲ့ဖေး၏မျက်နှာကို ကြင်နာစွာပွတ်သပ်လေသည်၊ သူသည် အတွင်းကျကျကိစ္စများကိုပြုလုပ်လိုသော်လည်း ယဲ့ဖေး၏အကန့်အသတ်ကိုမကျော်လိုပုံပင်။