ငါကွာရှင်းချင်တယ် [ဘာသာပြန်]

[16]

{Unicode}

မင်းသုံးချင်သလောက်သုံး,
ကိုယ်ရှင်းပေးမယ်

ထိုအရာကိုပြောချိန် ယန်ရှောင်းသည် ယဲ့ဖေးဘေးနားတွင်မတ်တပ်ရပ်နေခဲ့၏။

သူသည် ခဲဖျော့ရောင် အိမ်နေရင်းဝတ်စုံကိုဝတ်ထားလျက် ကြယ်သီးများအားအပြည့်တပ်ထားသည်မှာ ရုံးခန်းထဲတွင်ရှိနေသည့်အတိုင်းပင်။

ယဲ့ဖေး၏နှလုံးခုန်သံမှာ ရုတ်ခြည်းထက်ဝက်ခန့် နှေးကွေးကျသွားသော်လည်း မကြာမီပုံမှန်အတိုင်းပြန်ဖြစ်သွားသည်။ ယဲ့ဖေးသည် ရယ်ရမလား၊ ငိုရမလားမသိတော့ပေ။ ယန်ရှောင်းက သူ့ကိုပျော်ရွှင်အောင်လုပ်ပေးရန်၊ သို့မဟုတ် ကွာရှင်းပြတ်စဲခြင်းကိုတားဆီးရန် ယွမ်သန်းတစ်ရာကျော်ကို သုံးဖို့ဆန္ဒရှိနေလိမ့်မည်ဟု ယဲ့ဖေးမမျှော်လင့်ထားပါ။

တစ်ဖက်က ယန်ရှောင်းအတွက်တော့ လက်ရှိအခြေအနေအရဆိုလျှင် အဖိုးတန်ဆုံးအရာမှာ ပိုက်ဆံမဟုတ်ဘဲ အချိန်သာဖြစ်၏။

"မင်းဇာတ်ညွှန်းကို အရင်ဖတ်ကြည့်ဖို့မလိုဘူးလား?" ယဲ့ဖေး သူ့ကိုမေးလိုက်သည်။

ယန်ရှောင်းက "မလိုဘူး" ဟုဖြေလာရင်း ထပ်မေးသည်။ "စာချုပ်လက်မှတ်ကို ဘယ်တော့ထိုးမှာလဲ? စီစဉ်ဖို့အတွက် ကိုယ်တစ်ယောက်ယောက်ကို ခေါ်လိုက်မယ်"

ယန်ရှောင်း၏ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ငွေကြေးစီမံခန့်ခွဲရေးအဖွဲ့က စီမံခန့်ခွဲသည်။ သန်းတစ်ရာ သို့မဟုတ် နှစ်ရာသည် ကြီးမားသောပမာဏတစ်ခုမဟုတ်သော်လည်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်ရန်လိုအပ်သည်။

ယဲ့ဖေး ခေါင်းမော့လိုက်သည်။

ယန်ရှောင်းသည် အလွန်အရပ်ရှည်ပြီး မတ်တပ်ရပ်နေသောကြောင့်လည်း သူ့(ယဲ့ဖေး)အရပ်၏ တစ်ဝက်ကျော်နီးပါးဖြစ်နေသည်။ သို့သော် သူ့ကိုငုံ့ကြည့်နေသည့် မျက်လုံးများကရိုးသားနေပြီး ယဲ့ဖေးအတွက် ငွေကိုရေလိုသုံးပေးသည့်တိုင် ပေးကမ်းစွန့်ကြဲနေပုံမပေါ်ပါ။ ယဲ့ဖေး၏တောင်းဆိုချက်များက မည်မျှပင်တရားလွန်နေပါစေ သူကျေကျေနပ်နပ်ဖြင့် ဖြည့်ဆည်းပေးမည့်ပုံပင်။