Ang Husband Kong Nerd

Miserable

Thank you sa lahat na nagbabasa ng love story ni Nathalie.

Comment po kayo ha para masaya. I want to hear your comments about the story.

--------------------------------

Nathalie's POV:

Hindi ako umalis sa kwarto dahil hindi ko natanggap an nangyari sakin. Ginawa ko naman ang lahat para mahalin niya ko, pero ano ang ginawa niya? Sinaktan niya lang ako.

Paano ko bubuhayin ang anak naming. Mag-isa lang ako.

"Nathalie, please huwag ka ng magmukmuk dyan. You need to be strong."

Parate ako pinipilit ni Gab lumabas ng kwarto pero hindi ko siya pinapansin.

Lahat na gusto kong kainin binibigay nya. Kapag hindi ko gusto ang perfume niya, pinapalitan niya.

Isang buwan na ako sa bahay niya. Nahihiya na ako kay Gab.

"Gab, I think I need to go now." I told him softly.

"No Nathalie, hindi ka aalis." Sabi niya at hinawakan ang kamay ko.

"I will get worried for you and the baby. Ny the way, pupunta tayo sa ospital for your check up, okay?"

Tumango ako at ngumiti sa kanya.

Mabait siya sakin. Parate niya lang ako inaalagaan. He tried to make me smile pero hindi ko kayang ngumiti kapag iniisip ko na merong buhay sa loob ko at wala na ang ama niya.

Julian's POV:

"OMG, Julian. Bakit ka nagkakaganya?"

Napatingin ako kay Jessica at Dan. Parate nila akong tinatawagan kung okay lang ako. Hindi ko rin sila pinapayagang pumunta sa bahay. Ang daldal nilang dalawa parate nila akong pinapagalitan.

"Akala ba namin pumunta ka sa mga magulang mo." Sabi ni Dan at huminga ng malalim.

"Bakit ba kayo nandito?" Tanong ko aat uminum na naman.

"Ang kalat dito!" Nakasimangot si Jessica.

"Dahil hindi mo sinasagot ang mga tawag namin at saka hindi ka na pumapasok. Ilang araw ka rin hindi pumapasok. At ngayon, nakita naming nasa bahay ka lang at parang caveman sa ayos mo." Galit na sabi ni Jessica.

Ano pa ba ang gagawin ko? Wala na akong kwenta. Nawala si Nathalie dahil sakin. Sinaktan ko lang siya.

"Just shut up!" Tumayo ako at sinigawan siya.

Nagulat si Jessica at napaatras, hinawakan naman siya si Dan.

"Man, don't throw all your anger at us. Tinutulangan lang namin ka."

Hindi ko sila pinansin at pinatuloy sa pag-inum. Isang buwan rin ako hindi umalis sa bahay. Hinihintay ko si Nathalie na umuwi, baka magbago ang isip niya at babalikan niya ko.

Jessica's POV:

Naiinis ako. Naiinis ako sa mag-asawa para silang mga bata na nag-aaway. At kami ito na gustong tumulong sa kanilang dalawa ay nahihirapan.

Nagulat kami nang pumasok kami sa bahay nila. Akala naming okay na si Julian na hinihintay niya na lang ang mga pulis na hanapin si Nathalie. Pero mali ang naisip naming dahil parang hindi mo na makilala si Julian sa ayos niya.

Ang haggard ng mukha niya at tumutubo na ang biguti niya. Aka para na siyang caveman. Maraming nagkalat na bote ng alak. At amoy alak din ang bahay. Ano ba ang ginagawa niya sa buhay niya?

Dapat na naming makita si Nathalie. Hindi rin ako makatulog dahil hanap ng hanap ako kay Nathalie kasama si Dan. Hindi niya ko binabayaan. Parate siya nasa bahay para ihatid sundo ako kapag maghahanap kami kay Nathalie.

"Bahala ka! Kung gusto mong mamatay. Patayin mo yang sarili mo!" Hindi ko na nakontrol ang sarili ko. Naiinis ako dahil wala man lang siya ginagawa para kay Nathalie.

"Jessica, tama nay an." Pigil sakin ni Dan.

"Hindi ka lang ang nag-alala kay Nathalie. Kami rin. Alam mo ba na walang araw na huminto kami sa paghahanap!"

Tumingin sakin si Julian. Wala siyang ekspresyon. Nakatingin lang siya sakin.

"Kung pwede ko lang patayin ang sarili ko. Gagawin ko pero hindi eh. Paano kung bumalik na si Nathalie. Malulungkot yun kung nawala ako."

Hindi ko na alam ang gagawin ko sa kanya. Yan lang parate ang sinasabi niya. Na hinihintay niya si Nathalie pero hindi niya alam kung anon a ang kalagayan niya ngayon.

Nathalie, please bumalik ka na. Nababaliw na ang asawa mo.

Gusto kong magalit kay Nathalie, pero hindi eh. Naintidihan ko naman kung bakit niya to ginawa. Dahil sa higad na babae nay un, nasira ang samahan ng kaibigan ko at ang asawa niya.

"Tayo na, Dan." Sabi ko at hinila siya paalis.

Pero napahinto kami nang bumagsak ang isang buti.

Napatingin kami sa kanya at nanlaki ang mga mata naming ng nakita naming siya nakahandusay sa sahig.

"Sh*t." Dali daling lumapit si Dan kay Julian.

"Ang init niya." Sabi niya sakin.

"Oh god, pumunta na tayo sa ospital."

Tumango siya at binuhat na si Julian papunta sa sasakyan.

"Yan tuloy, nagkasakit."

Naawa rin ako kay Julian. Naging ganito siya dahil kay Nathalie. Meron siyang kasalanan pero hindi ko maiwasang maawa sa kanya.

"Jessica, okay ka lang?" Napatingin ako kay Dan na nagmamaneho.

"Yeah..."

Nang nasa ospital na kami ay sinugod si Julian sa emergency room. Ang taas taas ng lagnat niya.

Napakunot ang noo ko nang merong akong nakitang pamilyar na babae sa harapan namin. Napatingin naman ako sa kasama niya at napakunot ang noo.

"Nathalie..."