AIRLEYA

XVI

⚠️ *Before you read this chapter, I remind all readers that this is just the writing of a novice writer who is too lazy to edit the work. You may find some misspellings or grammatical errors in this story. Opo! Tamad po talaga akong mag-edit, kaya expected na po na maraming mali-mali sa kuwentong ito.

Chapter XVI

SABAY-SABAY NAPALINGON ang anim na taong nasa dining hall nang bumukas ang malaking pintuan.

Pumasok ang butler ni Count Ralphus, si Sir Anderson. May hawak itong isang selyadong liham, at kitang-kita sa seryoso nitong mukha ang matinding pagkabahala.

Lumapit siya sa Count at iniabot ang sulat.

Tahimik na binuksan ni Count Ralphus ang liham.

Habang binabasa niya ang nilalaman nito, unti-unting tumalim ang kaniyang tingin.

Dahan-dahan niyang iniangat ang mga mata at diretsong tumitig kay Airleya.

Napalunok naman si Airleya matapos nguyain ang huling subo ng steak.

"Ano po?"

Hindi siya kinakabahan.

Sa halip, tila hinihintay na niya ang susunod na mangyayari.

Napansin iyon ni Lady Aghamora.

"May problema ba, Ralphus?" nag-aalalang tanong niya.

Hindi agad sumagot ang Count.

Sa halip ay marahan niyang ibinaba ang liham sa mesa bago muling tumingin sa anak.

"Pinapatawag ka ng Imperial Justice."

Tahimik ang buong dining hall.

"May isinampang kaso laban sa'yo si Lord Jykll Ziore Whitlock."

Tumigas ang ekspresyon ng Count.

"What did you do, Airleya?"

Hindi niya napigilang tumaas ang boses.

Nanatiling kalmado si Airleya.

Inaasahan na niyang darating ang araw na ito.

Hindi pa kasi naipapaalam ni Sir Exter sa kaniyang ama ang nangyari sa Whitlock Mansion dahil naging abala ito sa mga tungkulin nito.

Kaya hindi na siya nagtaka nang mabasa ng ama ang summons.

"Malalaman n'yo rin naman kapag nagsimula na ang hearing."

Payapa ang kaniyang boses.

"Expected ko na 'yan."

Ngumiti pa siya.

"Don't worry, Pa."

"I'll fix everything."

"Kailan ang hearing?"

"Three days from now."

Tahimik na sagot ng Count.

Napatingin si Sir Anderson kay Airleya.

Ipinagtataka niyang wala man lang itong bahid ng kaba o takot.

"Okay."

Tumango si Airleya.

"Tapos..."

Napangiti siya.

"Pumunta kayong lahat, ha?"

Napataas ang kilay ni Charlestina.

"Sure."

Ngumisi siya.