AIRLEYA

XXI

⚠️ Before you read this chapter, I remind all readers that this is just the writing of a novice writer. You may still encounter a few grammatical or typographical errors. Thank you for reading and supporting this story.

Chapter XXI

BAGO PA MAKASAGOT ang Second Prince sa tanong ni Airleya kung kumusta ito, dalawang matalim na espada ang sabay na tumutok sa magkabilang gilid ng kanyang leeg.

Napangiwi si Prince Teiran. Ramdam niya ang nakamamatay na presensya ng dalawang kabalyero.

"Sir Exter, Sir Ceasar, ibaba ninyo ang mga espada ninyo. Nasa harap natin ang Second Prince."

Kalmado ang boses ni Airleya, ngunit sapat na iyon upang agad sundin ng dalawang kabalyero ang kanyang utos. Sabay nilang ibinaba ang mga espada at ibinalik ang mga iyon sa kanilang kaluban.

Napatingin ang mga tao sa paligid sa eksenang nasaksihan, halatang napukaw ang kanilang kuryosidad.

"I apologize for what my knights did, Prince Teiran."

Magalang na yumuko si Airleya.

Gusto sanang pigilan nina Sir Exter at Sir Ceasar ang kanilang binibini, ngunit isang simpleng senyas lamang ng kamay ang ginawa nito kaya nanatili silang tahimik.

"My lady, you don't have to apologize." Napangiwi si Prince Teiran. "Nakakapanindig-balahibo ang pagiging pormal mong magsalita. Ibang-iba ka sa babaeng nakilala ko noong birthday ng First Prince."

Dahil mabilis makaintindi si Airleya, bumalik agad siya sa dati niyang ugali.

"Okay. So, what brought you here, Second Prince Teiran? And don't call me my lady. Don't tell me... you miss me?" Nakataas ang isang kilay niya. "Am I that beautiful that you can't erase my face from your mind?"

Napakagat-labi sina Sir Exter at Sir Ceasar upang pigilan ang kanilang pagtawa.

Samantalang si Prince Teiran ay tuluyang natigilan.

"Ano?" natatawang tanong ni Airleya. "Sabi mo ilabas ko lang ang totoong ako. Eto na nga. Hi, Prince Teiran! Airleya is waving!"

Masigla pa siyang kumaway sa harap ng prinsipe.

Magsasalita na sana si Teiran nang bigla siyang maalerto.

May paparating.

Isang napakalakas na enerhiya ang mabilis niyang naramdaman.

Hindi rin iyon nakaligtas kay Airleya.

"Shit... nandito na sila..."

Mahina ang bulong ng prinsipe, ngunit malinaw iyong narinig ni Airleya.

Magtatanong pa sana siya nang biglang-

BOOM!

Isang napakalakas na pagsabog ang yumanig sa paligid.

Nagliparan ang mga tipak ng bato, kahoy, at mga sirang bahagi ng establisyemento. Nagsisigawan ang mga tao habang nagtakbuhan upang iligtas ang kanilang mga sarili.