AIRLEYA

II

⚠️ Note: This is still a raw draft. Expect some errors since I haven’t edited it fully yet. Enjoy reading! 🤣

Chapter II

Patungo sa working room ng ama niya si Airleya upang magpaalam na mamasyal sa labas. Kailangan niyang mamili ng maaga ng mga materyales para sa susuotin niya sa nalalapit na kaarawan ng First Prince. Gusto niya, siya mismo ang gagawa ng isusuot niya.

Huminga ng malalim si Airleya nang marating ang pinto ng silid ng kanyang ama. Kumatok siya.

“Papa, it’s me, Airleya. Can I have a few minutes of your time?” aniya, nakatitig sa pintuan habang naghihintay ng pahintulot.

Bumukas ang pinto at dalawang knight ang nagbukas para sa kanya. Pagpasok niya, agad na tumama sa paningin niya ang malaking lamesang gawa sa matibay na kahoy. Nandoon ang Count, nakaupo at abala sa mga papeles na kailangang pirmahan.

Umangat lang ang ulo ng Count nang maramdaman niyang isinara na ng dalawang knight ang pinto.

“Good morning again, Papa,” bati ni Airleya.

Tinanggal ng Count ang kanyang salamin at tumitig sa anak.
“Do you need something?”

Tumango si Airleya. “I’m here to let you know… if I can leave the house.”

“Where are you going? Are you visiting your Mama’s family?” tanong ng Count, at halatang may takot sa kanyang tinig. Natatakot siyang iwan siya ng nag-iisang anak ni Summerbelle.

Mabilis na umiling si Airleya. “Hindi po. Gusto ko lang lumabas para mamili ng mga kakailanganin ko.”

Napakurap ng ilang beses ang Count. “Oh? Gano’n ba. Ngayon na ba?”

“Opo. Sorry po kung ngayon ko lang—”

“No, it’s okay,” putol ng Count. “Hindi mo kailangang humingi ng tawad. Pwede kang lumabas, pero kailangan may mga knight na sasama sa’yo.”

Kaagad na sumang-ayon si Airleya. Kaya tumayo ang Count at isinama siya sa training ground upang pumili ng mga knight. Habang naglalakad, ramdam ni Count Ralphus ang kasiyahan. Sa kabila ng kanyang seryosong mukha, natutuwa siyang nagkakaroon sila ng pagkakataong mag-ama—isang bagay na madalas niyang napapabayaan dahil sa kanyang tungkulin bilang Count.

Pagdating nila sa training ground, mabilis na nagtindig ang mga knight.

“Pipili ako ng sampung knight pa—” hindi natapos ng Count ang salita nang sumabat si Airleya.

“Papa, I’m going shopping, not going to battle. Can I bring only three?”

Napasimangot ang Count. “Kaunti pa nga ang sampu—”

“Papa!” singit ni Airleya, nakapamewang at nakatitig nang mariin sa ama.
“Three knights are enough. Period.”

Napakamot na lamang ng batok si Count Ralphus, at bahagyang natawa sa loob-loob niya. Summerbelle… nakikita ko ang ugali mo sa anak natin.

“Papa. Period,” giit ni Airleya, sabay turo sa isang knight na maputi at may chestnut brown na buhok.

“Kaan Elame, lumapit ka,” utos ng Count.