အတန်းပြီးသွားချိန် အခန်းထဲမှာပဲ လာမကြိုမချင်း ထိုင်စောင့်နေဖို့စိတ်ကူးက ဖုန်းသံကြောင့် ရွှန်းလက်က ဘေးမှာရှိနေသည့် အိတ်ကို လှမ်းစမ်းလိုက်မိ၏။
"ဟဲလို!"
"သားရေ... အတန်းဆင်းပြီမို့လား... ခဏစောင့်ဦးနော်... စာစစ်နေတာလေး... ပြီးခါနီးဖြစ်နေလို့"
"ဟုတ်... ရတယ်... မေမေ အေးအေးဆေးဆေးလုပ်ပါ... ကျွန်တော် စောင့်နေမယ်"
အဆက်အသွယ်ပြတ်တောက်သွားသည့် ဖုန်းကို အိတ်ထဲပြန်ထည့်လိုက်ရင်း ဘေးဘီကိုလည်း လှည့်ကြည့်လိုက်မိ၏။ လှုပ်ရှားသွားလာနေကြသည့် အရိပ်တို့ပျောက်ဆုံးနေပြီး စကားသံတို့က အပြင်လျှောက်လမ်းဆီကနေသာ တစ်ချက်တစ်ချက် သဲ့သဲ့ကြားနေရသည်။ အတန်းထဲမှာ သူတစ်ယောက်တည်းရှိနေတာလား...။ ဆက်ထိုင်နေဖို့ဆုံးဖြတ်ချက်က ဘေးမှာရှိနေသည့် တုတ်ကိုလှမ်းယူလိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်ပြီးသားဖြစ်နေပြီ..။ လူရှင်းနေသည့် အပြင်လျှောက်လမ်းကို ဖြည်းဖြည်းလျှောက်နေရင်း တစ်ယောက်ယောက် ပြေးလာနေသည့် ခြေသံက နားထဲကို တဖြည်းဖြည်းတိုးဝင်လာ၏။
လမ်းလျှောက်ရင်း ဖုန်းသုံးနေရာက သူ့အရှေ့မှာ ထင်လာသည့် လူရိပ်ကြောင့် ဒိုင် မော့ကြည့်လိုက်မိသည်။ ဘယ်ကိုသွားမလဲမသိသည့်ရွှန်းနခနိရှိဆိုသည့် ကောင်လေးက သူ့ရှေ့မှာ ခပ်လှုပ်လှုပ်...။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ကြုံနေပါလားဆိုသည့် အတွေးမဆုံးသေးမီ သူတို့ရှေ့ကို ပြေးဝင်လာနေသည့် လူရိပ်ကြောင့် ဒိုင်မျက်လုံးပြူးသွား၏။
တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် စနောက်ပြေးလာနေသည့် ကျောင်းသားက ခြေလှမ်းတွေကသာ ရှေ့ကိုအားသွန်ပြေးနေပေမဲ့ မျက်လုံးတွေက ဆန့်ကျင်ဘက်လားရာကို လှည်ပြန်ကြည့်ပြီး ပြေးနေသည်။ အလယ်မှာ ရောက်နေသလိုဖြစ်နေသည့် ရွှန်းပုံစံကလည်း ခေါင်းစောင်းထားပြီး အသံမကြားရာဘက်ဆီကို ခြေလှမ်းရွှေ့ဖို့ စိုင်းပြင်းနေ၏။ မျက်လုံးတွေကလည်း ရှေ့ကိုအားစိုက်ကြည့်နေတာကို သူ့နောက်မှာ ရှိနေသည့် ကိုယ်က ဘေးတိုက်အနေအထားအတိုင်း အကုန်မြင်နေရသည်။ ပြေးလာသည့်အရှိန်က နည်းနည်းနောနောမဟုတ်...။ တိုက်မိလိုက်လျှင် သူ့အတွက် ကောင်းဖို့လမ်းစဆိုတာ မူးလို့ရှူစရာပင်ရှိမယ်မထင်ပါ။ အတွေးမဆုံးသေးမီ အရှိန်နှင့် ကျောင်းသားက သူ့အနားကို နီးကပ်လာ၏။
ESTÁS LEYENDO
SOULMATE
Fanfictionလူသားတွေအတွက် ကြမ္မာရေစက်ဆိုတာကို ဘယ်လောက်အထိ ယုံကြည်ထားလို့ရမလဲ။ တွေ့ဆုံခြင်းတွေ မလှပခဲ့တာနဲ့ပဲ နောက်ထပ်ရလာမဲ့ ရေစက်ကောင်းတွေကိုရော တစ်ခါတည်း စွန့်လွှတ်ပစ်လိုက်ရမှာလား။ မုန်တိုင်းဆိုတိုင်း မထန်တတ်ပါဘူး။ တစ်ခါတလေမှာ အကြင်နာတရားကင်းမဲ့ခြင်းမှသည် စိတ်...
