Under the Sky

Part 33

" ශේන්!!! "

ඒ හඬ වෙනත් කිසිවෙකුගේ නොව කාල වර්ණ දෑසක උරුමක්කරුවෙකුගේ ම විය. ඒ ශක්තිමත් හඬින් මා පමණක් නොව මාගේ රෝම කූපයන් පවා සීරුවෙන් සිටගත්තෝ ය. මම සිදුවන ඕනෑම දෙයකට මුහුණදීමේ අරමුණ ඇතිව ඔහු වෙතට හැරුණෙමි.

" ඔය වින්ටජිනෝ එක අරන් එනවා! "

' ඕකට ඔච්චර කෑ ගහන්න ඕනිවැයි... '

නමුත් මා එය වදනින් පැවසීමට තරම් නිර්භීත නො වුණෙමි. කෙසේ නමුත් ඒ මොහොතේ මට අභිමාන් අයියා ව දිස්වූයේ එම අපහසුකාරී මොහොතෙන් මා ගලවාගැනීමට පැමිණි ගැලවුම් කරුවෙකු ලෙසටයි. මම වහා ම කවීන් අයියාගේ අතට සිද්ධාලේප කුප්පිය ලබාදෙමින් අභිමාන් අයියා වෙතට පිටවගියේ ඔහුට වින්ටජිනෝ ටියුබ් එක ලබාදීමටයි.

මම ඔහුගේ දෑස් දෙස එක ඒල්ලයේ බැලීමට තරම් නිර්භීත නො වූයෙමි. පොළවෙහි වූ ටයිල් කැට ගණන් කරමින් ඔහු අතට ඖෂධය පත්කළේ අනතුරුව ලක්වන්නේ කුමනාකාරයේ දෝෂාරෝපණයට ද යන්න පිළිබඳව විපිළිසර වෙමිනි. නමුත් කිසිත් නොකී ඔහු තම දබරැඟිල්ලට එහි වූ ක්‍රීම් ස්වල්පයක් ගෙන නැවත මා හට එය ලබාදුන්නේ ය.

" තමුන්ට කිව්වා නේද අරූ එක්ක පැටලෙන්න එපා කියලා. "

මම මුහුණ ඇද කර ගත්තෙමි. මෙහි මාගේ වරදක් නො මැතිබව පුන පුනා පැවසූව ද ඔහු නම් පිළි නොගනු ඇත.

" ම්හ්.. මම මොනවා කළාට ද? මමත් හැදුවේ පාඩුවේ එතනින් යන්න තමයි."

" තමුන් දැන් එකට එක කියාගෙනත් එනව ද? ආ.. "

මම එයට ද විරුද්ධව යමක් පැවසීමට සිතූ නමුත් මෙය මෙතැනින් ම අවසන් කර දැමීම උදෙසා එසේ නො කිරීම වඩාත් සුදුසු බව තීරණය කළෙමි. නමුත් මා වේදනාවට පත්කළ කාරණය වූයේ මෙ වනවිටත් කවීන් අයියාගේ සරදම් සහගත සිනාව නිසැක ලෙස ම මා වෙත එල්ල වී ඇති බව සහතික වීමයි.මාගේ සිත කියවූ ලෙසකින් අභිමාන් අයියා ද මේ වනවිට මාගේ උරහිසට උඩින් බලා සිටියේ ඔහු දෙසයි. ඒ දෑසෙහි ඇඳුණ බැල්ම තුළ වූයේ නිහඬ තර්ජනයකි.

" කවීන්! ඉතුරු ළමයිට තියරි කියාදෙනවා ගිහින්. කට දිහා බලන් ඉන්නෙ මෙතනට වෙලා... "