Part 08

83 12 8
                                        

" අම්මා.... අම්මා..... "

මා නිවසට පැමිණි විගස ම අම්මා ව සොයන්නට වූයෙමි.

" මොක ද සුදූ බෙරිහන් දෙන්නේ... මම කුස්සියේ..."

අම්මා මුළුතැන්ගෙය තුලින් ආහාර පිසින සුවඳ ඒ වන විටත් මාගේ නාස් පුඩු ආක්‍රමණය කර තිබිණි. මම ඒ සුවඳ පසුපස හඹා යමින් ඈ වෙත ළඟා වූයෙමි.

" අම්මා... මේහ්.... "

" ඔව් ඔව් කියන්න. මම බනින්නෙ නැහැ. "

ඇය එක් අතක හැන්දක් රඳවාගෙන හිණට ද අතක් තබා ගනිමින් මා වෙත හාස්‍ය මුසු බැල්මක් පා කර හැරියා ය.

" ලබන සතියේ අපි ඉස්කෝලේ රෑ නවතිනවා. "

" ඒ මොකට ද ? ඒක නම් ඒ තරම් දෙයක් නෙමෙයි දවසක් ඉඳලා අත්දැකීමක් එහෙම ගන්න එක. "

" හොඳයි තමයි.... ප්‍රස්නේ මේකයි.... "

අම්මා රැවුමක් සමඟින් ම දෙස විශ්වාසවන්ත නො වන ආකාරයේ බැල්මක් හෙළුවා ය.

" අපි ඉන්නෙ එක දිගට සතියක්! "

" මොකක් සතියක්!!! "

*************************************************



මාගේ ප්‍රකාශය ඉදිරිපත් කල මොහොතේ ම එය නිශ්ප්‍රභා වී ගිය බවක් මා හට හැඟී ගියේ ය. මා නැවත නැවතත් කල ආයාචනයන් හමුවේ ඇය සිදුකල එක ම දෙය වූයේ ඒවා මඟහැර යාම හෝ තාත්තා වෙත වගකීම මාරු කිරීමයි.

" මම දන්නේ නැහැ ඕවා සුදූ... ඔයා ඕවා තාත්තාත් එක්ක ම බේර ගන්න... "

මම අමනාපයෙන් යුතුව ඇය ව මඟහැර නාන කාමරයට වැදී ගත්තෙමි. මිනිත්තු විස්සක පමණ සුවපහසු ස්නානයකින් අනතුරුව මම සනීපදායක කලිසමකට හා ටී ශර්ටයකට බැස ගතිමි. අම්මා බෙදූ බත් පිඟාන ද සමඟින් රූපවාහිනිය ඉදිරියේ වූ සෝෆාවෙහි අසුන් ගත් මම තාත්තා නිවසට පැමිණෙන තෙක් කල් මරන්නට වූයේ ඔහුගේ ප්‍රතිචාරය කුමක්දැයි කුතුහලයෙන් යුක්තවයි.

ගණිතය ටියුශන් පන්තිය සඳහා සිදු කිරීමට සැලකිය යුතු තරමේ වැඩ කොටසක් වූව ද මම එය මඟහැර මා හට දැනුණු දැඩි නිදිමත තෘප්ත කිරීමට මුල් ස්ථානය ලබා දුන්නෙමි. විදුලි පංකාව ද ක්‍රියාත්මක කල මම පොරෝනය තුල ගුලි වූයෙමි. පාසලේ රාත්‍රිය ගත කිරීමේ නව අත්දැකීමට මා ආශා වුව ද පුහුණුවීම් මතකයට පැමිණෙන විට දැනට ම මා හට මහන්සි දැනෙන්නට වූයේ ය. නමුත් කුමක් හෝ යමක් වෙනුවෙන් මා බලා සිටින බවක් ද නමුත් ඒ කුමක්දැයි නිශ්චිත නො වූ අයුරක් ද මා තුල විය.

Under the SkyOnde histórias criam vida. Descubra agora