Under the Sky

Part 38

" සර්ප්‍රයිස්!!!"

යශේන් අයියා ඉටිපන්දම් ගැසූ කේක් ගෙඩිය අත තබාගෙන සිටි අතර සසිරු අයියා සිටියේ ඒ සියල්ල ජංගම දුරකථනයේ පටිගත කරගනිමිනි. එම නිසා මම වහා ම අභිමාන් අයියා අසලින් පසෙකට පැන්නේ ලකීෂ්වත් එතැනින් ඉවතට ගනිමිනි. අභිමාන් අයියාගේ මුහුණින් කියැවුණේ ඔහු ඒ පුදුම කිරීම කොහෙත් ම අපේක්ෂා නොකළ යමක් බවයි.

" Happy birthday සාජන්!"

සියල්ලෝ ම අභිමාන් අයියා අසලට වට වෙමින් කෑගැසූහ. ඔහුගේ මුහුණ සිනාවකින් පිරීගියේ ය.

" මම හිතුවේ නැහැ මේ තරම් දෙයක් කරයි කියලා. හැමෝට ම ගොඩක් ස්තූතියි..."

අභිමාන් අයියා ඉටිපන්දම් නිවා කේක් ගෙඩිය කැපුවේ ය. අනතුරුව එය එහි සිටි සියල්ලන්ට ම සරිලන ලෙස කොටස්කර බෙදාදෙන ලදී. එයට ම සරිලන ලෙස බීම බෝතල් කිහිපයක් ද රැගෙන ඒමට සසිරු අයියලා අමතකකර තිබුණේ නැත.

නමුත් උපන්දිනය සැමරීමට වැඩි වේලාවක් ගත්තේ නැත. නැවතත් සුපුරුදු ජීවන රටාවට පැමිණි අපි ප්‍රසන්ටේශන් එක පුහුණු වෙමින් ද තියරි පාඩම් කරමින් ද ඉතිරි කාලය ගෙවාදැමුවෙමු. දිනය අවසානයේ නින්දට යන තෙක් ම මම හැකිතාක් උත්සහ කළේ අභිමාන් අයියාගේ දෑස් මානයෙන් ඉවත් වී සිටීමටයි.

" අනේ ලකීෂ් මම දැන් මොකක් ද කරන්නේ? සාජන් අනිවාරෙන් මට බනියි."

" සාජන් මොකට ද ඔයාට බනින්නේ? එයානේ ඔයාගේ ඇඟ උඩට කඩාපාත් වුණේ."

" ඒ වුණාට ඔයා දන්නවනේ එයාට පිස්සු කියලා."

" ශේන්!"

ලකීෂ් සමඟ මාගේ දුක බෙදාගැනීමට උත්සහ කළ ද එය එතරම් සාර්ථක වූයේ නැත. මා හට වටහාගත නොහැකි වූ කාරණය නම් එය එතරම් පහසුවෙන් අමතකකර දැමීමට නොහැකි වීමයි. එම සිදුවීම මතක්වන වාරයක් පාසා මාගේ උදරය තුළ අසාමාන්‍ය ආකාරයට පෙරළි කරන්නට වූයේ ය.

" නැඟිටින්න!"

එලෙස තවත් දිනක් උදාවූයේ ය. සුපුරුදු ලෙස ම වෙහෙස වී පුහුණුවීම් කිරීමෙන් ද විවිධාකාර දෑ කඳවුරට ගෙනයාම සඳහා සූදානම් කිරීමෙන් ද එම දිනය ගතවී ගියේ ය. එහි වූ ඉතිරි දින කිහිපය ම සිදුකළ වැඩ රාජකාරි මතක තබාගැනීමට නොහැකි තරමින් කාර්‍යබහුල වූයේ ය. කඳවුරු ගතවීමට දින තුනකට පෙර අභිමාන් අයියා සඳහන් කළ පරිද්දෙන් ම අතීතයේ දී ශිෂ්‍යභටයන් වූ අයියලා රැසක් අපත් සමඟ නැවතීමට පැමිණ සිටියහ.