Part 26

52 12 10
                                        

" ශේන්... "

ලකීෂ් ද පැමිණ මාගේ නළලට අත්ල තබමින් ශරීර උෂ්ණත්වය පරීක්ෂා කළේ ය. එය නො තකමින් මෙන් මම අනෙක් පසට හැරුණෙමි.

" නැහැ... නැහැ... මට අවුලක් නැහැ. "

මා පැවසූවත් අභිමාන් අයියා මාගේ හස්තයෙන් ඇද නැවත ඔහු සිටි දිශාවට ම හරවා ගත්තේ ය. ඒ අතරතුර ඛණ්ඩභාර ගුරුතුමා ද මා පරීක්ෂා කළේ ය.

" ම්... මේ ළමයට උණ තමයි. මෙයා ව යවන්න නිදාගන්න පෙනඩෝල් දෙකක් බොන්න දීලා... පුළුවන් නම් අනිත් ළමයිට ඈතින් තියන්න කවුද දන්නේ වයිරස් උණක් ද කියලා. අනිත් අයටත් බෝ වෙන්න පුළුවන්."

" කෝ මෙතනින් වාඩි වෙන්න. "

අභිමාන් අයියාගේ හඬ වෙනදාට වඩා මෘදු වී තිබිණි. එහි වූ කාරුණිකභාවය නිසා ම මම පළමු වතාවේ ම අවනත වී එහි වූ ප්ලාස්ටික් පුටුවකින් අසුන් ගත්තෙමි. ඒ අතරතුර ලකීෂ් වතුර බෝතලයක් සමඟ පෙනඩෝල් ගෙනැවිත් දුන්නේ ය.

" මම ප්‍රසන්ටේශන් එක ඉවරවෙලා නිදා ගන්නම්. "

මා පැවසූවේ අනෙක් සිසුන්ගේ කාලය ද මා නිසා අපතේ යන නිසාවෙනි.

" මේ ශේන්, මගෙන් මොකුත් අහගන්නේ නැතුව මෙන්න මෙතනට වෙලා නිදාගන්නවා. අනිත් කට්ටිය ලෑස්තිවෙනවා තව එකපාරක් ප්‍රසන්ටේශන් එක කරන්න."

අභිමාන් අයියාගේ ස්වරයේ වූයේ ඉල්ලීමක් නොවේ. එම නිසා ම මම කිසිත් නො කියා ඔහු පෙන්වාදුන් ස්ථානයට ගොස් එහි සැතපුණෙමි. එය අනෙක් සිසුන්ගෙන් තරමක් ඈතින් සකස්කර තිබූ අතර මා පෙර දිනයන්හි නිදාගත් සුපුරුදු ස්ථානය නො වීය. මාගේ ශරීරය ම ඇදුම්කමින් තිබූ අතර එම නිසා ම සිතූ තරම් ඉක්මනින් නින්ද මා කරා පැමිණියේ නැත. අවට පරිසරය දැඩි ලෙස ශීතල ලෙසින් දැණුන බැවින් මම තව තවත් වකුටු වෙමින් උණුසුම් වීමට උත්සහ ගත්තෙමි. මද වේලාවකින් කවුරුන්හෝ මා උණුසුම් පොරෝනයකින් ආවරණය කළ අතර එම නිසා තරමක පහසුවක් දැනෙන්නට වූයේ ය.

එයත් සමඟ ම මාගේ නළලත සීතල රෙදි කැබැල්ලක් කවුරුන්හෝ තබනු යාන්තමින් පියවී යමින් තිබූ ඇසිපිය අතරින් දැක ගත්තෙමි. එයින් මිහිරි සුවඳක් වහනය වූ අතර ඒ ඕඩික්ලෝන් සුගන්ධය වූයේ ය. මාගේ ගෙල ප්‍රදේශය ද එම රෙදිකඩෙන් ම පසුව පිස දැමුණ අතර මද වේලාවකින් හිසට වත් කෙරුණ ඕඩික්ලෝන් මාගේ හිසකෙස් අතර දිවගිය දිගු ඇඟිලි තුඩුවලින් ආලේප කෙරිණි. මාගේ හිස මෘදු ලෙස සම්භාහනය කිරීම නිසාවෙන් එහි වූ සුවදායක බවත් සමඟ මම නින්දට වැටුණෙමි. ඒ වන විට මාගේ ශරීරයෙහි වූ අපහසුදායක බව මදක් සමනය වී තිබිණි.

Under the SkyTempat cerita menjadi hidup. Temukan sekarang