Under the Sky

Part 39

එදින වෙනදාටත් වඩා උදෑසනින් අවදිවූ අපි ඒ පිම්මේ ම ක්‍රීඩා පිටිය වෙත පිවිසියේ එක් වතාවක් හෝ එදිනට පුහුණුවීම උදෙසායි. එය කඳවුරු ගතවීමට පෙර සිදු කරනා අවසාන පුහුණුවීමයි. ඉන් අනතුරුව නැවතත් ශිෂ්‍යභට කාමරයට ම පිවිසි අපි හනි හනික ගෙනයන බඩු බාහිරාදිය අසුරන්නට වූයෙමු. නමුත් තවමත් නිළ ඇඳුම්වල කලිසම් ඉස්ත්‍රික්ක කර නොතිබිණි. යශේන් අයියා කලබලයෙන් මෙන් ඒ මේ අත දුවමින් ඒය අවසන් කිරීමට උපදෙස් ලබාදෙන අතරේ අභිමාන් අයියා ට්‍රන්ක පෙට්ටි ගණන් කරමින් ඒවාගේ අංක සටහන් කරගන්නට වූයේ ය.

" මෙච්චර දවස් මොනව ද කළේ ඔයාලා. තවම රෙදි මදිනවා. හරි නම් මේ වෙනකොට ඔක්කොම පැක් කරලා රෙස්ට් කරන්න ඕනි. කිසිම පිළිවලක් නැහැ වැඩවල නම්."

තවිශ්‍ය අයියා ඇතුළු ආදි ශිෂ්‍යභටයෝ අප වෙත දෝෂාරෝපණය කරමින් ම ඒවා සිදුකර දෙන්නට වූහ. ඔවුන් එහි සිටියේ අපගේ ම වාසනාවකටැයි ඒ මොහොතේ දී මට ම දැනෙන්නට වූයේ ය.

එදින පාසල නිමවීමට ප්‍රථම අපට විදුහල්පති තුමා මුණගැසීමට අවස්ථාවක් ලැබිණි. ඔහු ප්‍රධාන ශාලාව අසලින් වෙනත් කාර්‍යයක් සඳහා ගමන්ගන්නා අතරතුර අප හමුවී සියල්ලන්ව ම ඇමතීමට තීරණයකර තිබිණි.

" හැමෝම ඉන්නව ද මෙතන?"

" ඔව් සර්."

අභිමාන් අයියා ඍජුව සිටගෙන දෑත් පසුපසට කරගෙන පිළිතුරු ලබාදුන්නේ ය.

" හොඳයි... හොඳයි... එහෙනම් මම ගොඩක් වෙලා කතා කරන්න බලාපොරොත්තු වෙන්නේ නැහැ. ඔයාලා හැමෝට ම සුබ පතනවා. දිනලා ම එන්න කියලා. මේකෙන් තේරුණොත්නේ සමස්ත ලංකා යන්න පුළුවන් වෙන්නේ. ඒ නිසා ඔයාලාගේ උපරිමයෙන් ම කරන්න. එහෙනම් සාජන්, ගුඩ් ලක්!"

" තැන්ක්‍යූ සර්."

ඔහු අභිමාන් අයියාට අතට අත දී සුබපතා පිටවගියේ ය. ඉන් අනතුරුව නැවතත් අපි කඩිමුඩියේ පිටව යාමට සූදානම් වූයෙමු. සවස් වරුවවන විට පාසල් බස් රථය ශිෂ්‍යභට කාමරය අසලට ම ගෙනැවිත් නතරකළේ එයට අපගේ බඩු බාහිරාදිය ඇසිරීම පහසුවනු සඳහායි. යශේන් අයියා ඔහුගේ අතිශය වැදගත් නෝට් පොතත් සමඟ බසය තුළට නැංග අතර අපි එහි වූ දෑ පිටත සිටි අභිමාන් අයියා උපදෙස් දෙන පිළිවෙලට ම බස් රථය ඇතුළට ගෙනගොස් ඇසිරුවෙමු. ට්‍රංක පෙට්ටි ආසන මත තබා ඒ මතින් යැවූ ලණු දෙපොටකින් ගැටගසණු ලැබිණි. අනෙක් රාක්ක හා පාර්සල් ආසන යට හා ඉතිරි වූ ඉඩකඩෙහි අපි ඇසිරුවෙමු. බස් රථයේ පසුපස ම වාගේ ඒවාගෙන් ඇහිරීගිය අතර අපට අසුන්ගැනීමට පමණක් ආසන කිහිපයක් ඉතිරිවිය.