Under the Sky

Part 46

" ඒ කියන්නේ එහා පැත්තේ ඉස්කෝලේ අපෙන් එක බෙල්ට් එකක් උස්සලා ද?"

" එහෙම තමයි කවීන් අයියා නම් කියන්නේ. ඇත්තට ම බෙල්ට් එකක් අඩුයි තමයි ඒත් ඒක උස්සලා ද කියන්න නම් දන්නේ නැහැ. එහා පැත්තේ ඉස්කෝලේ තමයි අර හිමාලේ නැග්ගා කියලා අපිට ඇවිත් දවසක් කිව්ව සර්ගේ ඉස්කෝලේ."

" අප්පටසිරි! ඒක තමා එහෙනම් ඒ සාජනුත් හෙන ලොකුකමේ ඉන්නේ. දැන් නම් මට එයාලව ශුවර් කරන්නත් බැහැ වගේ. ඒත් ඊට හපන් කවීන් අයියා. එයා ඔක්කොට ම වඩා මට නම් පොඩ්ඩක්වත් විශ්වාස නැහැ. එයා අතින් නැතිවුණා ද දන්නේ නැහැ ඔය කිව්වාට."

මම ලකීෂ් වෙත පැවසුවේ අමනාපය පිරීගිය හඬකිනි. කවීන් අයියා ඛණ්ඩයට බඳවා ගැනුණ දිනයේ සිට ඔහු ප්‍රශ්න ඇතිකළා මිස විසඳීමට සහය වී තිබුණේ නැත.

" ඔයා කියන කතාවත් ඇත්ත තමයි. ඒත් එයා රණ්ඩුවුන එකෙන් තව පොඩ්ඩෙන් අපිට ලොකු ප්‍රශ්නයක් ඇතිවෙන්නත් තිබුණා. දන්න්ව ද ගිය අවුරුද්දේ ඉස්කෝල දෙකක් ගහගෙන ඒ දෙක ම තරගෙන් අයින් කරලා තිබුණා එහෙම්ම ම."

මම දෑස් විසක් කරගත්තෙමි. එම දබරය ඒ තරම් දරුණු ගණයේ ප්‍රතිඵලයක් ලබාදීමට තරම් හේතුවක් වියහැකි යැයි මම සිහිනෙකිනිදු සිතා තිබුණේ නැත. අපගේ වාසනාවට ඒ මොහොතේ අභිමාන් අයියා එය මධ්‍යයට පැමිණ නතරකළ බැවින් අපිට ඉන් ගැළවීමට හැකි වී තිබිණි.

" ඒහ්! එච්චර දෙයක් වෙන්න පුලුවන් ද රණ්ඩු වුණා ම. හොඳ වෙලාවට සාජන් ඒක නැවැත්තුවේ. ඒත් දැන් බෙල්ට් එකට මොකද කරන්නේ?"

" අනේ මන්දා... වැඩේ කියන්නේ ඒක කෑම්ප් එකෙන් ගත්ත බෙල්ට් සෙට් එකේ එකක්. අපිට ඒකේ ගාණටත් වඩා ගෙවන්න වෙයි එහෙම වුණොත්. අපිට ඒක පරිස්සම් කරගන්න බැරිවුණාට දඬුවමක් විදිහටලු ඇත්ත ගාණට වඩා ගන්නේ."

" ඒ වුණාට ඒක අසාධාරණයි."

" දන්නවානේ ඉතින් කැඩෙට්ස්ලා වුණා ම විනය ගැන සෑහෙන්න බලනවා කියන්න. බලමු ඉතින් අයියලා බෙල්ට් එකට මොනවාහරි කරයි."

ලකීෂ් පැවසූ දේ අතරින් එක්වර ම මාගේ මනසට කාවැදුණේ එක් වාක්‍යයක් පමණි.