Under the Sky

Part 37

අභිමාන් අයියා යශේන් අයියාත් සමඟ කුමක් හෝ සඳහා ශිෂ්‍යභට කාමරයෙන් පිටතට ගියහ. ඒ අතරේ අපි හැඳ පරීක්ෂාකරමින් සිටි නර්තන ඇඳුම් ගලවා අස්පස් කරන්නට වීමු. නමුත් සිදුකරමින් සිටි කාර්‍යයන් පසෙකලා සසිරු අයියා ඔහු වෙත සමීපවන මෙන් අපට සන්කළේ ය.

" හෙට සාජන්ගේ උපන්දිනේ!"

ඔහු පැවසුවේ වඩාත් අඩු හඬකිනි. අපි තව තවත් කුතුහලයෙන් යුක්තව ඔහු වෙත ළංවූයෙමු.

" අපි රෑට පොඩි සප්‍රයිස් එකක් ලෑස්ති කරන්නයි යන්නේ."

" වාව් අයියේ ඒ කොහොම ද?"

" ෂ්... කෑ ගහන්න එපා."

නොයිවසිලිමත් බවින් ඉපිලගිය සිසුන් පිරිස සාමකාමී කිරීම සසිරු අයියාට පහසුවූයේ නැත. ඒ අතරේ තුසිත අයියා ද්වාරය අසල රැකවල් දමාගෙන සිටියේ අභිමාන් අයියා කුමන මොහොතේ පැමිණේදැයි විමසිලිවන්තවයි. මමත් සසිරු අයියා ආසන්නයට ම ළංවූයේ ඔහු තවත් හඬ අඩුකර කතාකිරීම හේතුවෙනි.

" මෙහෙමයි... මමයි තුසිතයි දවල් වරුවේ කොහොමහරි ඉස්කෝලෙන් එළියට පැනලා කේක් එකක් අරන් එනවා. ඒක රෑ වෙන්කන් අපි හංගලා තියන්න ඕනි."

" අයියලා කොහොම ද ඉස්කෝලෙන් පනින්නේ?"

නෙත්මික විමසූවේ කටකාර අයුරෙනි. නමුත් සසිරු අයියා ඔහු වෙත තරවටු කරනා ආකාරයේ බැල්මක් හෙළුවේ ය.

" ඒක අපි බලාගන්නම්කෝ. ඒකෙන් වැඩක් නැහැ. අපි උදේ ම එයාට විෂ් කරන්න ඕනි. එතකොට සැක හිතන්නේ නැහැ. ඒකටත් වඩා අපි ඒ වෙලාවට සාජන්ව රූම් එකට එන්නේ නැතුව එළියෙන් තියාගන්න ඕනි ලෑස්ති කරගන්නකම්."

ඔහුගේ බැල්ම කෙලින් ම පැමිණ නැවතුනේ මා අසලයි. මම අසරණ ලෙස සිනාසුනෙමි.

" ශේන්, ඔයා සාජන්ට ඔයාලාගේ ඩාන්ස් එක කියලා දෙනවා වගේ තියාගන්න ටික වෙලාවක්. යශේන් අයියා ඒක ඔයාට ගාණට කරලා දෙයි. ඔයාට තියෙන්නේ අපිට වෙලාව අරන්දෙන්න. "

මම ලකීෂ් වෙතට බැල්මක් හෙළුවේ අනුකම්පා සහගත ලෙසයි. ඔහු මාගේ උරහිසට තට්ටුවක් දමමින් සනසන්නට උත්සහ දැරුවේ ය.