Under the Sky

Part 28

" ඒත් සාජන්... "

" මම දැන් කිව්වේ මොකක් ද?"

මම නිහඬ වූයේ නින්දට යන අවස්ථාවේ දී ද වාද කරගැනීමට අවශ්‍යය නොවූ බැවිනි. එය නිදාගැනීමට වන කාලය තවත් අඩු කරවයි.

" මෙතනින් නිදාගන්න. මම තමුසෙව කන්නේ නැහැ. "

මම පැකිලෙමින් ඔහුට පසෙකින් වැතිර ගත්තෙමි. මම උන්නේ නිදාසිටියවුන්ගේ පෙළ කෙරවලයි. අනෙක් පසින් අභිමාන් අයියා වැතිර සිටි අතර මම උඩුබැලි අතට හාන්සි වී සිටියෙමි.

" ඉතින් සාජන් මට එහා පැත්තෙන් හිටියහ ම සාජන්ට උණ බෝවෙන්නේ නැත් ද? "

මම එය විමසුවේ සරදම් සහගත ස්වරයකිනි. එය අභිමාන් අයියා බලාපොරොත්තු නොවූ පැනයක් වූ බව ඔහු නො සන්සුන් වූ අයුරෙන් ම ප්‍රත්‍යක්ෂ වූයේ ය. ජනේලයක් තුළින් පැමිණි ලා කහ පැහැ ආලෝකය හැරුණුකොට ශිෂ්‍යභට කාමරය අඳුරු විය. එසේ වුව ද අභිමාන් අයියා මාගේ දෑස් මඟහැර අනෙක් පසට හැරෙණු දැකගතහැකි විය.

" ඒක තමුන්ට වැඩක් නැහැනේ. කිව්ව දේ කරනවා. "

මම සරදම් සහගත සිනහවක් පිටකර අනෙක් පසට හැරුණෙමි. අතරින් පතර ඇතැමෙකු නින්දේ ම නැඟූ හඬක් හැරුණුකොට අඩ අඳුරේ වූ පරිසරය ම නිහඬ විය. මුණු මුණු හඬක් නඟමින් විදුලි පංකාව ඒ මේ අතට සුළං රැල් පිඹින්නට වූ අතර වෙහෙසකාරී දවස කෙළවර එය සුවදායී වූයේ ය.

අවකාශය කෙතරම් නිහඬ වූව ද මාගේ හෘදය නම් හඬනඟා කෑගසන්නට වූයේ මා නො සන්සුන්භාවයට පත්කරවමිනි. මාගේ ආශ්වාසය ප්‍රාශ්වාසය ද ශීඝ්‍රගාමී දුම්රියක් මෙන් හතිදමන්නට වූයේ මා තවදුරටත් අපහසුතාවට ලක් කරමිනි.

මම බොහෝ වේලාවක් යනතුරු නින්දත් නො නින්දත් අතර කල් මැරුවෙමි. මාගේ පිට ප්‍රදේශයට අභිමාන් අයියාගේ උණුසුම යන්තමින් මෙන් දැනෙන්නට වූ අතර කිහිපවිටක් ම මම උඩුබැලි අතට ද නැවත එක් ඇලයකට ද හැරෙන්නට වූයෙමි. මගේ මනස එක් තැනක නොවූ නමුත් එම අපහසුදායක හැඟීම පීඩාකාරී නො වීය.

මම අනෙක් ඇලයට හැරුණේ තවමත් නින්ද මා කරා නො පැමිණි නිසාවෙනි. නමුත් මා ඒ මොහොතේ ම ගත් තීරණය පිළිබඳ පසුතැවුණෙමි. ඒ අභිමාන් අයියාගේ ප්‍රාශ්වාසයන් මාගේ කොපුල් තල සිපගත් බැවිනි. එකිනෙහි ම මම අනෙක්පසට හැරීමට උත්සහ දැරූව ද අභිමාන් අයියා ඔහුගේ ශක්තිමත් හස්තයක් මාගේ බඳ වටා යවමින් තදින් මා ග්‍රහණය කරගත්තේ ය.