Under the Sky

Part 13

" යශේන්!!! "

ඒත් සමඟ ම කුමක් හෝ බිම පතිතවන හඬක් නැඟුණු අතර මම දොර අසළින් ඉවතට පැන්නෙමි. එකිනෙහි ම යශේන් අයියා මිනීමරු දෑසක් සහිත ව පිටතට පැමිණියේ ය. මා දෙසට ද එම බැල්ම පුද කරමින් ම ඔහු පඩිපෙල බැස යන්නට ගියේ ය. මා හට ශිෂ්‍යභට කාමරය තුලට පිවිසීමට ඇවැසි නැති විය. මේ වන විට අභිමාන් අයියා සිටින්නේ යශේන් අයියාටත් වඩා වියරු වැවී බව මා හට ඔහු නො දැක ව වුව ප්‍රකාශකල හැකිය. නමුත් විවේක කාලයට ප්‍රථම මා පන්තියට යා යුතු වූ බැවින් මම සිතට ධෛර්‍යය ගෙන එතුළට පියමැන්නේ අවසර ද ගනිමිනි.

" එක්ස්කියුස්මී සාජන්... "

අභිමාන් අයියා පැමිණියේ කවුරුන්දැයි විමසීමට පවා වදවූයේ නැත. පෙර දී හඬක් නැඟී තිබුණේ බිම වැටී තිබූ හෝ පොළවෙහි ගසා තිබූ කාගේ හෝ වතුර බෝතලයකිනි. එයින් ගලාගිය ජලයෙන් ශිෂ්‍යභට කාමරයේ ඉදිරි කොටසෙහි ටයිල් පොළවෙන් අඩක් පමණ ම තෙත් වී තිබිණි. මම එයින් තවදුරටත් ජලය කාන්දුවීම වැළක්වීම පිණිස එය ඇතුළත කොටසේ සින්කය තුළින් තැබුවෙමි. තවත් මෙහි සිටීම මරණයට අතවැනීමක් බඳු වූ හෙයින් මම බෑගය තුලින් සිංහල පොත ද රැගෙන පිටව යාම සඳහා අනෙක් පස හැරුණෙමි.

නමුත් මාගේ දෑස ඝට්ටනය වූයේ තවමත් කෝපය පහව නො ගිය අභිමාන් අයියාගේ කළු පැහැ දෙනෙතයි. ඒවා රත් පැහැ ගැන්වී තිබූයේ මා දවාලන්නට මෙනි. ඒවා මාගේ දෙනෙත හා ගැටුණ සැනෙකින් මාගේ ශරීරයේ රෝම කූපයක් ගානේ ම දැනී ගියේ එහි වූ කෝපයේ තරමයි.

" තමුන්!!! "

" සා... සාජන්... "

මාගේ වදන් ද මට ම අවනත නො වීය. අභිමාන් අයියා හිඳගෙන සිටි පුටුව ද මහ හඬක් නංවමින් පසෙකට තල්ලුකර දමා මා වෙත පියවර තැබුවේ ය. ඔහු වඩ වඩාත් ළං වන්නට ළං වන්නට ඒ පියවරවල බරැති බව මා හට දැනෙන්නට වූයේ ය.

මා ආසන්නයට ම විත් සිටගත් ඔහුට මාගේ මුහුණ දෙස බැලීම පිණිස හිස පහතට හැරවීමට සිදුවිය. මා උස්වූයේ ඔහුගේ උරහිස තෙක් පමණි. මේ වන විට මා සිටියේ අතිශය භීතියට පත්ව ය. මා කිසිදු වරදක් කර නො මැති බව පවා මාගේ මනස අමතකකර දමා ඇති සෙයකි.