Under the Sky

Part 27

මම පන්තියේ ඉගැන්වීම කෙරෙහි සිත යෙදවීමට සෑහෙන වේලාවක සිට උත්සහ ගත්තෙමි. නමුත් මා හට නැවත නැවතත් මතකයට පැමිණියේ ඊයේ රාත්‍රියේ මා නිදාසිටි ආකාරයයි. එය නින්දෙන් මා සිදුකළ දෙයක් ද එසේත් නැතිනම් අභිමාන් අයියා සිදුකළ දෙයක්දැයි මා හට සිතාගත නො හැකි විය. මම පන්තියට පැමිණි මොහොතේ සිට එය පිළිබඳව සිතමින් නො සන්සුන් ව වූයෙමි.

' ඒත් ඇයි එයා මට බැන්නේ නැත්තේ... අඩු ම මොකුත් කිව්වෙවත් නැහැ. '

' සමහරවිට අසනීප නිසා වෙන්න ඇති. '

' ඒත්... අඩුම පුදුම වුණේවත් නැහැ. ඒ කියන්නේ.... මම මුළු රෑම අභිමාන් අයියාව බදාගෙන ද නිදාගෙන තියෙන්නේ? පුදුමයක් නැහැ ඒ තරම් සනීපෙට නින්දගිය එක... '

මම ක්ෂණික ව මගේ ම කම්මුලට පහරක් එල්ලකර ගත්තෙමි. මේ මොහොතේ මාගේ මනසට පැමිණියේ කොහෙත් ම සුදුසු යමක් නොවේ. මා මම වෙත ම තර්ජනය කරගනිමින් සිටිනා අතරතුර ලකීෂ් මේසය යටින් මාගේ පාදයට පා පහරක් එල්ල කළේ ය.

" ආව්... "

මම පියවි ලෝකයට කඩාපාත් වී වහා ම වටපිට බැළුවෙමි. සියලු ම ශිෂ්‍යයයෝ කළු ලෑල්ල මත වූ ගණනක් තම සටහන් පොත්වල පිටපත් කරගෙන එය විසඳමින් උන්හ. මාගේ සටහන් පොත තවමත් වැසූ ගමන්ම ය.

" මම දැන් ගොඩ වෙලාවක ඉඳන් බලන් හිටියේ ශේන්. අද උදේ ඉඳන් තමුසේ හෙන අමුතුයි. "

" එහෙම මොකුත් නැහැ. "

මම පැවසූවේ ඔහුගෙන් මුහුණ සඟවමිනි. ඔහු මාගේ ප්‍රාණසම මිතුරා බව සත්‍යක් වුව ද මා ඊයේ රාත්‍රියේ අභිමාන් අයියා වැළඳෙන් නිදාගත්බව නම් පැවසිය නො හැක.

" නැති වෙන්න බැහැ. තනිය ම හිනාවෙනවයි, තමන්ට ම ඔරවගන්නවයි.... ඇත්ත කියන්න ශේන් තමුසෙට ඊයේ ක්ලාස් එකේදි කෙල්ලෙක්වත් සෙට් වුණා ද? "

" මොකක්! නැහැ. ඔයාට පිස්සු ද? "

මම හනික ඔහු ව නිවැරදි කළේ ඔහු මා වරදවා වටහාගත් නිසාවෙනි.

" කාට ද පිස්සු කියලා පේනවා. බලන්නකො ඒ මූණේ පෙම් පාට... මටත් කියන්න විස්තර. එකෙන් ම සප් එක දෙන්නම්. "