Under the Sky

Part 18

නැත. දෙවන ස්ථානය ද අපගේ පාසල නො වීය. ලකීෂ් හා මම එකිනෙකා වෙත යොමු කරගත් බැල්මවල් එලෙසට ම තබාගෙන සිටියෙමු.

" ප්‍රථම ස්ථානය........ "

එය තනිකර ම පාහේ සිහිනයක් බඳු වූයේ ය. මෙතෙක් කල් මා කිසිදු ක්‍රීඩා තරඟයකින් ජයග්‍රහණය කර නො තිබිණි. ප්‍රථම ස්ථානය... එය අපගේ පාසල වූයේ ය. සතුට සැමරීම සඳහා ජයඝෝෂා පැවැත්වූයේ නැති වූව ද අපගේ ඛණ්ඩයේ සියලු දෙනාගේ ම මුහුණින් එය අඩු නො මැතිව වෑහෙන්නට වූයේ ය. පසෙක හිඳි පිරිස පහසුවෙන් සිටගෙන් උන් අප වෙනුවෙන් අත්පුඩි ගසමින් සැමරීම සිදුකරගෙන ගියහ.

නිළධාරී මඩුල්ල එම උත්සවය එනම් එක් දින කඳවුර අවසානකල අතර මා හට අභිමාන් අයියාගේ මුහුණ නො දැක වුව ද එහි වන සතුට මවා ගත හැකි වූයේ ය. හැඟීම් රහිත මුහුණේ මතුවන මද සිනහවක් ඇති බව නිශ්චිත වූයේ ය.

" මෙලෙසින් මෙම බලඇණි කඳවුර නිමාවකට පත් කරනවා... "

නිළධාරී මඩුල්ල මෙන් ම පාසල් ඛණ්ඩ ද ඒ ආකාරයට විසිර ගියහ. අපේ පාසලේ සියල්ලෝ ම අප ගමන්මළු තබා තිබූ ස්ථානයට පැමිණියෙමු. එහි පැමිණි අපගේ මුහුණුවල වූයේ ජයග්‍රහණයේ සංතෘශ්ටියයි.

" අපි දින්නා කොල්ලනේ... අපි දින්නා.... "

මෙතුක අයියා එකිනෙකාගේ පිටට තට්ටු කරමින් තම සතුට ප්‍රකාශ කරන්නට වූයේ ය. අප අසුන් ගැනීමට පළමු අභිමාන් අයියා අප වෙත සුභ පැතීම් එක්කළේ ය.

" එහෙනම් අපි දින්නා.... හැමෝට ම ස්තූතියි මේ වෙනකන් කැපවීමෙන් මහන්සි වෙලා ප්‍රැක්ටිස් කලාට. ඔයාලගේ මහන්සියට හරියන ම තෑග්ග ඔන්න ලැබුණා. ඉස්සරහටත් මේ වගේ ම වැඩ ටික කරගෙන යමු. "

යශේන් අයියා අභිමාන් අයියාගේ පිටට තට්ටුකරමින් සතුට ප්‍රකාශ කළේ ය. ඒ අතර අපගේ ඛණ්ඩභාර ගුරුතුමා ද සුභ පැතුම් එක්කළේ ය.

" වෙල් ඩන් පුතා... මම දැනන් හිටියා ඔයාලා අනිවාරෙන් ම දිනනවා කියලා."

ඒ අතර අභිමාන් අයියාගේ ම වයසේ වාගේ පසු වූ CSM නිලධාරිනියෝ කිහිපදෙනෙක් ද ලැජ්ජාශීලී ලෙස අභිමාන් අයියාට අතට අත දෙමින් සුභ පැතූහ. නමුත් මාගේ අදහස වූයේ නම් ඔවුන් නිලධාරිනියන් නම් එම ගරුත්වය තබාගනිමින් ඍජු ව සිටිය යුතු බවයි.