chapter ၆၄

146 8 0
                                        

အခန်း (၆၄)

မိုင်းတူးရန် တာဝန်ပေးအပ်ခံရသော ကစားသမားများသည် နယ်စားကြီးရှဲ့ စီစဉ်ပေးသော မြင်းလှည်းဖြင့် ထွက်ခွာလာကြသည်။
လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ချိုင့်ခွက်များကြောင့် မြင်းလှည်းမှာ တဗုန်းဗုန်း ခုန်နေပြီး လူတိုင်း မျက်နှာဖြူဖျော့ကာ ဘဝကို စိတ်ကုန်နေကြသည်။

"လောင်ထန်"

ယဲ့ကျင်းက မြင်းလှည်းထဲတွင် လဲလျောင်းရင်း ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါတော့ သေတော့မှာပဲ၊ ငါ့တင်ပါးတွေ ကွဲထွက်တော့မလို နာနေပြီ။"

ထန်ယွီက ဘဝအတွေ့အကြုံများသော အဘိုးကြီးတစ်ဦးကဲ့သို့ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ အပြင်ဘက်ကောင်းကင်ကို ကြည့်နေသည်။

"တင်ပါးကွဲတာ ဘာဆန်းလဲ၊ မင်းတင်ပါးက ပွင့်ချပ်ဘယ်နှစ်ခု ဖြစ်သွားလဲဆိုတာသာ ရေတွက်ထားလိုက်။"

"ငါလို ထူးချွန်တဲ့ နတ်ဘုရားသားတော်က ဘာလို့ ဒီလို ဒုက္ခခံနေရတာလဲ!"

ယဲ့ကျင်းက ငိုချင်းချတော့သည်။

"ငါ အသားစားချင်တယ်! ရှောင်လုံပေါင် စားချင်တယ်! ဟော့ပေါ့ စားချင်တယ်!"

ထန်ယွီက ပြန်မကြည့်ဘဲ

"ဒါဆိုလည်း အိမ်ပြန်တော့၊ ငါ့အတွက်ပါ နှစ်လုတ်လောက် ပိုစားပေးခဲ့"

ဟု အေးအေးဆေးဆေး တုံ့ပြန်သည်။
ယဲ့ကျင်းက ငိုတာကို ချက်ချင်းရပ်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ရှဲ့ရှောက်နဲ့ ချီယွီတို့ ရောက်နေတာ သုံးရက်ရှိပြီနော်။ သူတို့ မိုင်းတွေ အကုန်တူးပြီးလောက်ပြီလား?"

"သူတို့က မိုင်းတူးစက်တွေလား? အဲ့ဒီလောက် မြန်ရင် ဂိမ်းက သူတို့ကို ဒီ Dungeon ထဲ ထည့်မနေဘူး၊ တစ်သက်လုံး မိုင်းတူးခိုင်းမှာပေါ့။"

နဂါးနက်အသိုက်တွင်မူ ရှဲ့ရှောက်နှင့် ချီယွီတို့သည် စီးပွားရေး လုပ်နေကြသည်။
ထန်ယွီတို့ ထင်ထားသလို မဟုတ်ဘဲ သူတို့နှစ်ယောက်မှာ နဂါးနက်ဟေးမင်ကို သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး လေယာဉ်အဖြစ် သုံးကာ အရက်ပုလင်းပေါင်း ရာချီ သယ်ဆောင်လာကြသည်။
ရှဲ့ရှောက် ကိုယ်တိုင်ချက်ထားသော ပြင်းထန်သည့် အရက်များသည် နဂါးမျိုးနွယ်များအတွက် အကောင်းဆုံး လက်ဆောင်ဖြစ်နေသည်။

လွတ်မြောက်ခြင်းဂိမ်းထဲက ဘော့စ်က ငါ့ကလေးကိုလွယ်ထားရတယ်တဲ့ Stories to obsess over. Discover now