Can't Help Falling In Love

Kabanata 15

Kabanata 15

Halo

Hindi ko alam kung gaano kami katagal na naroon, ngunit ang sigurado ko lang ay nakatulog ako habang magkasiklop ang mga kamay namin ni Kevin. I was very disoriented when I woke up, masakit ang ulo ko kaya hindi ko agad namalayan na wala pala ako sa apartment ko.

Agad akong napaupo ng mapagtanto ko yon. I was in a dark, and cold room. Luminga ako sa side table at nakita roon ang isang kwadro kung saan may larawan ng dalawang tao ng magkaakbay. They looked really happy. Genuine happiness was evident in their twinkling eyes.

It was me and Kevin. It was a hiking trip sa Mt. Makiling a few years ago. 21st birthday ito ni Kevin at ito ang hiniling niya sa akin na gawin namin sa kanyang birthday. It was really memorable. We got lost multiple times but that didn't stop us from conquering mountains. The trials made us stronger and made us want more.

Kinuha ko ang frame at pinagmasdan iyong mabuti. Malapad ang ngisi naming parehas ni Kevin sa larawang iyon. Naalala ko pa kung paano namin nagawa itong larawang ito. Ang kanyang GoPro ay isinabit niya sa isang malapit na puno na eksakto sa kinatatayuan namin. The thought of it made me smile.

Ito iyong mga panahon na puro pa ang pagkakaibigan naming dalawa. We were nothing but best friends. Nothing more. I was pulled out of my thoughts when the door creaked open. Nag-angat ako ng tingin at nakitang si Kevin iyon.

Narito ako sa kanyang condo, walang duda. "Hey.." He preamble, while slightly tapping the side of the door with his fingers. "Dinner?"

"Uh, okay.. Can I shower first? I feel queasy.." Tumango lamang si Kevin at isinarang muli ang pinto. I let out a sigh. Hindi ko nga alam na pinipigilan ko pala ang paghinga ko. I shook my head before going out of bed. Masamang pinaghihintay ang pagkain.

I took a half-bath para narin makakain na kami. Tinuyo ko ang aking katawan bago kumuha ng isang itim na V-neck sa dresser ni Kevin. Itinali ko ang aking buhok bago lumabas sa kwarto. Inabutan kong naroon si Kevin sa dining area, nakaharap siya sa akin pero tulala siyang magkasiklop ang kamay.

"Hey, kain na tayo.." Saka lang yata siya natauhan ng ikinaway ko ang kamay ko sa harap ng mukha niya.

It was an awfully silent dinner. Puros tama lang ng kubyertos ang maririnig and our occasional gulps.

Pagkatapos kumain ay nagprisinta ako ng maghugas ng plato but Kevin refused. "Ako na ang maghuhugas, Kate.. Matulog ka na ulit or you go and watch TV." Hindi na ako nakipag-away pa at dumiretso sa living room para manuod. I can't obviously sleep right away now, can I?

Naghanap ako ng mapupunuod which eventually stopped sa news.

Ilang sandali pa ay lumabas na si Kevin mula sa kitchen na may dalang dalawang mug of I think coffee. Inabot niya sa akin iyong may creamer bago siya tumabi sa akin. We were a foot apart which is very disturbing. Noon ay halos mawalan kami ng personal space kung magkatabi. What changed? I know it but I still don't wanna acknowledge it.

Isang beses pang sumimsim si Kevin bago niya ipinatong ang mug niya sa side table. Kinuha niya ang remote at nilipat kung saan. The Choice is now showing on Star Movies. "Jan nalang.."

"Opportunities are missed by most people because it's always dressed up in overalls and looks like a lot of work." Tahimik lamang akong nanuod habang naguusap ang nasa palabas. It was actually true, the thing about opportunities.

We are often so engrossed about getting the things that we wanted that we are almost always oblivious of the opportunities around us, maybe because.. It looked like hard work and over time and effort. Ang mga tao kasi ayaw nila ng nahihirapan, we always want something. Pero ang gusto natin ay nakukuha rin natin iyon kaagad nang walang kahirap-hirap.