Η αδελφότητα των Ρόδων

κεφάλαιο 14

Η Κρίστα άνοιξε τα μάτια της για πολλοστή φορά εκείνο το πρωινό αλλά το κατάλαβε πως τώρα θα έπρεπε να σηκωθεί τελικά όταν πρόσεξε την ώρα στην οθόνη του πανάκριβου κινητού της. Ήταν δώρο του Κέβιν κι αυτό, όπως βέβαια δώρο ήταν και η διαμονή της στην πολυτελή εκείνη σουίτα. Χασμουρήθηκε και άρχισε να τραβάει από πάνω της τα σκεπάσματα. Η ώρα ήταν περασμένες δέκα. Το καλύτερο που είχε να κάνει ήταν να μπει αμέσως στη μπανιέρα και μετά να απολαύσει ένα μεγάλο πρωινό με φρέσκα φρούτα και δημητριακά. Στη συνέχεια θα τηλεφωνούσε στη Τζούλι κι αν εκείνη δεν ήταν σε θέση να την ακολουθήσει στα μαγαζιά τότε θα πήγαινε μόνη της.

Μπήκε στο μπάνιο κι άρχισε να διαλέγει τα προιόντα καθαρισμού και περιποίησης. Τελικά επέλεξε το κεράσι για εκείνη τη μέρα κι αφού γέμισε τη μπανιέρα έριξε μπόλικο από αυτό το αφρόλουτρο μέσα. Μετά, έβαλε από το τηλέφωνο να παίζει δυνατά ποπ μουσική και βυθίστηκε ολόκληρη στη μπανιέρα.

Μισή ώρα αργότερα καθόταν ντυμένη κι έτοιμη μπροστά στο ήδη στρωμένο τραπέζι κι ετοιμαζόταν να απολαύσει το πρωινό της το οποίο της το είχαν μόλις σερβίρει. Μακάρι να ήταν κι ο Κέβιν εκεί μαζί της, θα τον έβαζε να της πει κάποια νόστιμη ιστορία για τις πιο εξεζητημένες συνήθειες των πελατών του. Αλήθεια, πώς τα ξετρύπωνε όλα αυτά τα πράγματα γι'αυτούς;

Τότε άρχισε να κουδουνίζει η συσκευή διακόπτοντας επιτέλους την διαπεραστική μουσική.

Την πήρε και την κοίταξε, αυτός ήταν. Πόσο ωραία που την είχε πάρει τώρα...

-Καλημέρα, αγάπη μου. Πώς είσαι; Τι ώρα έφυγες;

-Καλημέρα, γλυκιά μου. Κάνω διάλειμμα από μια σύσκεψη αρκετά σημαντική. Εσύ πώς είσαι;

-Είμαι καλά, ετοιμάζομαι να φάω ένα ωραίο πρωινό. Κρίμα που δεν είσαι εδώ να το μοιραστούμε.

-Πολύ θα το ήθελα αυτό, ίσως μια φορά να το κάνουμε αν μας το επιτρέψει η δουλειά.

-όποτε θέλεις, από εσένα εξαρτάται. Ήθελα κάτι να σε ρωτήσω αφού με πήρες.

-Ό,τι θέλεις.

-Τι χρώμα πρέπει να είναι το φόρεμα για την δεξίωση των γενεθλίων σου;

-Κόκκινο αν γίνεται. Έχω διάφορες φαντασιώσεις με αυτό το χρώμα, εντελώς ακατάλληλες για να τις ακούσεις από το τηλέφωνο.

-θα προτιμούσα να τις δω να πραγματοποιούνται.

-Χαίρομαι που το ακούω αυτό. Θα κάνω ό,τι μπορώ. Ξέρεις, γλυκιά μου, θέλω να σου ζητήσω μια χάρη.