Η αδελφότητα των Ρόδων

κεφάλαιο 39

-δηλαδή τον πήρες τηλέφωνο;

Η νάταλι έμεινε με το κουταλάκι μετέωρο. Αν και τέτοια εποχή είχε παραγγείλει ένα παγωτό φράουλα κι ετοιμαζόταν να το απολαύσει μα κάτι στη φωνή της φίλης της την έκανε να στραφεί και να την κοιτάξει.

-Αυτό δε σου είπα μόλις τώρα;

Η Ρόζαλιν ήπιε μια γουλιά από το χυμό της.

-δεν το περίμενα για να είμαι ειλικρινής.

-εντάξει το καταλαβαίνω πως δε σου άρεσε και πολύ αυτή μου η κίνηση μα δε χρειάζεται να αντιδράς κι έτσι.

Η Ρόζαλιν έσμιξε τα φρύδια εμφανώς ενοχλημένη.

-Φίλη σου είμαι, τι έπρεπε να κάνω; Να πνίξω τις αντιρρήσεις μου και να σου πω πως έκανες πολύ καλά;

Η Νάταλι έσπρωξε μακριά το ανέγγιχτο παγωτό της.

-Άκου, Ρόζαλιν, εγώ σου έχω δώσει το δικαίωμα να με κρίνεις αυστηρά, μα πιστεύω πως αυτή τη φορά ήσουν παραπάνω αιχμηρή από ό,τι θα ήταν λογικό, και πραγματικά δεν καταλαβαίνω το γιατί.

-Τι εννοείς;

-εννοώ πως με κατακεραυνώνεις για ένα απλό τηλεφώνημα, το οποίο το τερμάτισα μόνη μου κιόλας όπως ακριβώς το ξεκίνησα δηλαδή, ενώ εσύ βλέπεις έναν άλλο άνδρα την ώρα που ο Ρόναλντ λείπει σε επαγγελματικό ταξίδι.

Η Ρόζαλιν ήπιε τρεις μεγάλες γουλιές από το χυμό της για να κερδίσει λίγο χρόνο.

-Μήπως δε σου έδειξα τις φωτογραφίες που έλαβα;

Της κούνησε το δάχτυλο δείχνοντας το κινητό της που ήταν ακουμπισμένο μπροστά στη Νάταλι.

-ναι, τις είδα. Τις κοίταξα με μεγάλη προσοχή όπως κατάλαβες.

-Ωραία και λοιπόν;

-δεν πιστεύω πως είναι αληθινές.

-Σοβαρά; Ποιος να το έλεγε πως θα υπερασπιζόσουν τον Ρόναλντ.

-Κοίτα, εγώ δεν κάνω αυτά για τα οποία σε κατηγορώ. Σου το είπα κι άλλη φορά, αν ο Ρόναλντ είναι εντάξει για εσένα τότε είναι και για εμένα.

-Τότε τι προσπαθείς να μου πεις;

Το γλυκό είχε αρχίσει να λιώνει.

-Αυτό που λέω είναι πως ο Ρόναλντ σε στήριξε σε πολύ δύσκολους καιρούς, έτσι είσαι υποχρεωμένη να το σκεφθείς περισσότερο προτού τον κρίνεις ένοχο χωρίς ελαφρυντικά.